Για το Πολυτεχνείο του ’73

Ανταπόκριση του ΑΠΕ-ΜΠΕ από το Παρίσι

Ο Ροβήρος Μανθούλης και ο Γιάννης Μαυροειδάκος μιλάνε από τη Γαλλία για το Πολυτεχνείο

Τον Νοέμβρη του ΄73 και τα επεισόδια του Πολυτεχνείου, ο Ροβήρος Μανθούλης τα έζησε το Παρίσι από το διαμέρισμά του κοντά στο μπουλεβάρτο Αυγούστου Μπλάνκι όπου και μας δέχθηκε για να καταγράψει τις αναμνήσεις του στο μικρόφωνο του Αθηναϊκού/Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων.

Τότε, το 1973, σε ένα δεύτερο διαμέρισμα στον ίδιο όροφο εγκαταστάθηκε η Άλκη Ζέη με τον Γιώργο Σεβαστίκογλου. «Έτσι γίναμε μια μεγάλη οικογένεια, με πόρτες ανοιχτές απ΄ όπου μπαινόβγαιναν δεκάδες άτομα», λέει ο Ροβήρος Μάνθουλης.

«Την ημέρα του Πολυτεχνείου είμαστε όλοι μαζί εδώ, η Μελίνα, ο Μάριος Πλωρίτης κ.ά. και παρακολουθούσαμε το τι γινόταν στο Πολυτεχνείο. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν τα κινητά τηλέφωνα ή το ίντερνετ, όλα όμως σχεδόν τα περίπτερα είχαν τηλεφωνικές συσκευές. Έτσι είχαμε φίλους στην Αθήνα που μας τηλεφωνούσαν από διάφορα περίπτερα και μας εξηγούσαν από πιο σημείο περνούσαν τα τανκς. Παρακολουθούσαμε νοητικά όλη τη διαδρομή έως που έσπασαν την πόρτα και μπήκαν στο Πολυτεχνείο.

Είχαμε την πλήρη εικόνα έως τη φοβερή στιγμή της εισόδου του τανκς, που από μια άλλη άποψη ήταν και η αρχή του ξηλώματος της Χούντας», κατέληξε σκεπτικός.

Χάρις στην επιτυχία της ταινίας «Πρόσωπο με πρόσωπο» η δημόσια γαλλική τηλεόραση κάλεσε το Ροβήρο Μανθούλη να κάνει μια σειρά εκπομπών με αφορμή τον Μάη του 68 στη Γαλλία.

Μέσα από αυτή τη συνεργασία έκανε και ένα ντοκιμαντέρ με τη Μελίνα για τη Χούντα, που είχε μεγάλη επιτυχία και απήχηση. «Η Μελίνα δέχθηκε χιλιάδες γράμματα από το κοινό και τότε μου ζήτησε να κάνω μια ταινία μεγάλου μήκους για τη ζωή της Δώρας Λελούδα», κόρη μεγάλης αστικής οικογένειας με αντιστασιακή δράση τα χρόνια της Χούντας, (είχε κρύψει, μεταξύ άλλων, τον Μίκη Θεοδωράκη και είχε περάσει στο εξωτερικό κασέτα με πατριωτικά του τραγούδια).

Η ταινία στην αρχική της μορφή δεν έγινε, με τον τίτλο όμως Lilly’s story έγινε μια ταινία πολύ αργότερα η οποία εξηγούσε το πώς δεν έγινε η αρχική ταινία.

«Κάναμε πολλές εκδηλώσεις και διαμαρτυρίες στο Παρίσι, γιατί θέλαμε να ενημερώσουμε τον κόσμο για να καταλάβει τι συνέβαινε. Ανάμεσα στις δράσεις ήταν και για την έξοδο της Ελλάδας από το Συμβούλιο της Ευρώπης, για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασανιστήρια.

Παρά τις προσπάθειες των Αμερικάνων την εποχή του Νίξον να επηρεάσουν το Συμβούλιο της Ευρώπης δεν τα κατάφεραν και εκεί συνειδητοποίησαν ότι έπρεπε να βρουν τρόπο για το τέλος της Χούντας, και ο τρόπος ήταν η προκαθορισμένη αποτυχής επέμβαση στην Κύπρο».

Καθισμένος αναπαυτικά στην πολυθρόνα του ο Ροβήρος Μανθούλης, παρακολουθεί την επίσκεψη του Ομπάμα στην Αθήνα από το σταθμό Euronews: «Αυτή η Αμερική δεν είναι η ίδια όπως ήταν τότε, εκτός και αλλάξει και πάλι με τον νεοεκλεγέντα», ψιθύρισε με νόημα.

Την ημέρα του Πολυτεχνείου και ενώ ο Ροβήρος Μάνθουλης ήταν στο διπλανό διαμέρισμα με τους Σεβαστίκογλου, μια αυθόρμητη διαδήλωση Ελλήνων και φιλελλήνων Γάλλων ή απλώς Παριζιάνων κατέκλυσε τη Σεν Μισέλ στο περίφημο Καρτιέ Λατέν.

Ο Γιάννης Μαυροειδάκος, θεωρείται στη Γαλλία, ο βασικός στυλοβάτης για τη διάδοση της ελληνικής λογοτεχνίας και του ελληνικού πνεύματος με την έκδοση του δίγλωσσου περιοδικού «δεσμός» και το ελληνικό βιβλιοπωλείο και τον εκθεσιακό χώρο που φέρουν επίσης το όνομα «Δεσμός». Ο Γ. Μαυροειδάκος ήταν σ΄εκείνη διαδήλωση και θυμάται:

«Είμαστε γύρω στα 2.000 άτομα, που κατεβήκαμε αυθόρμητα στη Σεν Μισέλ χωρίς καμία προετοιμασία γιατί τότε δεν είχαμε τηλέφωνα, πολλοί από εμάς ούτε καν συσκευές στα σπίτια.

Μετά τη διαδήλωση κάναμε μια γενική συνέλευση στην Πανεπιστημιούπολη (Cite Universitaire) στην Fondation Hellenique όπου κυριαρχούσαν τότε οι μαοϊκοί. Αποφασίσαμε να οργανώσουμε διάφορες επιτροπές αγώνα. Εγώ μπήκα στην Καλλιτεχνική επιτροπή όπου βασικοί κινητήρες ήταν ο σκηνοθέτης Γιάννης Φαφούτης, η ηθοποιός Διδώ Λυκούδη, ο ποιητής Ανδρέας Παγουλάτος, ο ζωγράφος Λεωνίδας Τσιριγκούλης και άλλοι.

Σε αυτήν την επιτροπή συμμετείχε και η Μελίνα Μερκούρη, η οποία έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον και δεν ήθελε να χάσει συγκέντρωση. Το ανέκδοτο είναι ότι μια φορά ήταν αδιάθετη έτσι μας ζήτησε να γίνει η συγκέντρωση σπίτι της, όπου η Ελληνίδα μαγείρισσα μας είχε ετοιμάσει τυροπιτάκια, κεφτεδάκια όλα τα καλά, μας τάισε κανονικά. Έτσι συμφωνήσαμε να κάνουμε όλες τις συγκεντρώσεις στο σπίτι της Μελίνας, στο Rue de Seine στο Καρτιέ Λατέν, εμείς την είχαμε ωραία και η Μελινα δεν είχε να διασχίζει το Παρίσι έως την Fondation Hellenique στην Πανεπιστημιούπολη».

Με στόχο την ενημέρωση του κοινού ο Γ. Μαυροειδάκος θυμίζει την προσπάθεια που έκανε για την οργάνωση μιας εβδομάδας ελληνικού κινηματογράφου στο Παρίσι, με εμβληματικές ταινίες.

«Με τη βοήθεια ενός πυρήνα συνεργατών όπως των σκηνοθετών Άδωνη Κύρου, Νίκου Κούνδουρου, Γιάννη Φαφούτη, της καθηγήτριας βυζαντινολογίας Ελένης Μπιμπίκου Αντωνίαδου, του ποιητή Ανδρέα Παγουλάτου και του καθηγητή Σπύρου Σπάθη, οργανώσαμε το Δεκέμβριο του 73 την εβδομάδα ελληνικού σινεμά στο πανεπιστήμιο του Jussieu. Ήλθε πολύς κόσμος, είχαμε βάλει εισιτήριο και τα έσοδα μπήκαν σε λογαριασμό για τους εξόριστους και φυλακισμένους. Τα έργα που προβλήθηκαν ήταν μεταξύ άλλων: «ο Δράκος» του Νίκου Κούνδουρου, το «Πρόσωπο με πρόσωπο» του Ροβήρου Μανθούλη, το «Μέχρι το πλοίο» και η «Ευδοκία» του Αλέξη Δαμιανού και το «Μπλόκο» του ΑΆωνη Κύρου.

«Τα επεισόδια του Πολυτεχνείου σημάδεψαν τη ζωή πολλών από εμάς και σίγουρα τη δική μου» αναλογίζεται ο Γ. Μαυροειδάκος. «Εγώ εγκατέλειψα όλες τις προηγούμενες αναζητήσεις μου στο θέατρο ή τον κινηματογράφο, άλλαξα κατεύθυνση, ήρθα πιο κοντά στην Ελλάδα και ασχολούμαι πλέον με τα πολιτιστικά. Πιστεύω ότι υπάρχει μια δύναμη στο χώρο της ελληνικής λογοτεχνίας.

Παρότι σήμερα η κρίση, δεν είναι κατά τη γνώμη μου, η βασική πηγή έμπνευσης, έχω την εντύπωση ότι έχει δημιουργήσει μια δυναμική και έχει πολλαπλασιασθεί η ανάγκη δημιουργίας, όπως τουλάχιστον το καταγράφω μέσω των αφιερωμάτων για ποίηση και λογοτεχνία στο περιοδικό «Δεσμός»».

Και ο Γιάννης Μαυροειδάκος καταλήγει με την προσφιλή του έκφραση: «Δεν ξέρουμε ποτέ το μέλλον του παρελθόντος στο αύριο που έρχεται».

 

Μήνας Μανθούλη στο Παρίσι

dsc02520_b

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΠΑΡΙΣΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ το DIKTYO/GRÉCE SUR SEINE και το CENTRE CULTUREL HELLÉNIQUE, οργανώνουν αυτό τον Νοέμβριο μια σειρά εκδηλώσεων αφιερωμένων στο συγγραφικό και κινηματογραφικό έργο του Ροβήρου Μανθούλη, στα πλαίσια των οποίων θα προβληθούν οι πιο αγαπητές ταινίες του γνωστού σκηνοθέτη και συγγραφέα.

Τα βιβλία του Ροβήρου Μανθούλη θα παρουσιαστούν από ειδικούς κι η κάθε παρουσίαση θα συνοδεύεται από την προβολη μιας ταινίας που έχεισ χέση με το θεμα του βιβλίου.

.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

 

 

ΒΙΒΛΙΑ του Ροβήρου Μανθούλη – Συνομιλητές – Προβολές

             στο Ελληνικό Σπίτι, 9 rue Mesnil, Paris 16e  

  • Πέμπτη  10 / 11 / 2016   19.00-21.00

Ο Κόσμος κατ’ εμέ – Ο Βίος και τα πάθη μου

Προβολή του «Master class» με 20 αποσπάσματα ταινιών  γυρισμένων σε 22 χώρες,  45′

Παρουσίαση από τον Γιάννη Μαυροειδάκο – Βιβλ. ΔΕΣΜΟΣ

 

  • Πέμπτη    17/11     19.00 – 21.00

Το Ημερολόγιο του Εμφύλιου Σπαραγμού –

Προβολή της ταινίας  Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 59 ‘

Παρουσίαση από την Joëlle Fontaine – Ιστορικό

 

  • Πέμπτη   24/11    19.00 – 21.00

Η Δίκη του Αλκιβιάδη

Προβολή της ταινίας  Η AκρόπολΙς των Αθηνών  27′

Παρουσίαση από την Δάφνη Παπαδάτου – Καθηγήτρια Δικαίου Α.Π.Θ

 

  • Πέμπτη 1/12/16    19.00 – 21.00

Οι Μεταμορφώσεις της Αφροδίτης –

Προβοολή – απόσπασμα του DVD που συνοδεύει το βιβλίο

Παρουσίαση από τον Αρη Μπαφαλούκα – Σκηνοθέτη

 

  • Σάββατο   3/12/16   18.00 – 22.00 στο  Ελληνικό σπίτι

 

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΩΝ  ΤΟΥ ΡΟΒΗΡΟΥ ΜΑΝΘΟΥΛΗ:

Ι.   ΡΙΖΕΣ: Γιάννης Ρίτσος    50′

    Με τον Γιάννη Ρίτσο και τον Μίκη Θεοδωράκη

 ΙΙ. Πρόσωπο με Πρόσωπο 90′  1966

     Χρυσό Βραβείο Σκηνοθεσίας, Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

 Η εμβληματική ταινία που έκανε τον γύρο της Ευρώπης από τη 21η Απριλίου του 1967 και ύστερα, έχοντας απαγορευτεί από την Χούντα στην Ελλάδα «δια λόγους γενικωτέρας θἐσεως»  όπως χαρακτηρίζεται στην απόφαση…

Διεθνή Festivals στα οποία πήρε μέρος: Υέρ, Κάνες, Λοκάρνο, Πέζαρο, Μόσχα, Ουτρέχτη, Λωζάννη, Βρυξέλες και Σαο Παολο (το 2016, 50 χρόνια αργότερα).

21.00 – 22.00    Δεξίωση

50 ΧΡΟΝΙΑ ΕΡΤ

zapeio2016_5n

(ομιλία του Ροβήρου Μανθούλη στην εκδήλωση για τα 50 χρόνια της ΕΡΤ που έγινε στο Ζάππειο στις 5 Σεπτεμβρίου 2016)

Θα δοκιμάσω ένα πολύ σύντομο ιστορικό και ένα σύντομο εξομολογητικό για τη δημόσια τηλεόραση. Μια και είμαστε εδώ κάπως σαν την εκκλησία του δήμου, όπως στην αρχαία Αθήνα, θα μιλήσουμε για την τηλεόραση του δήμου. Δηλαδή των πολιτών.

Γιορτάζουμε τα 50 χρόνια της δημόσιας τηλεόρασης. Τα 51, για όσους μακεδόνες έχουν την ηλικία μου. Βρίσκομαι για γύρισμα στη Θεσσαλονίκη το 1965 και μαθαίνω πως ο φίλος μου ο Αλέκος Λεμπέσης, τεχνικός του κινηματογράφου, έχει εγκαταστήσει μια δημόσια τηλεόραση στο ρετιρέ ενός κτιρίου της έκθεσης της Θεσσαλονίκης. Η οποία έχει εμβέλεια στη βόρεια Ελλάδα. Προφανώς για να επιτρέπει στο κοινό της Μακεδονίας μας να μην βλέπει τα κανάλια των γειτονικών χωρών που είχαν προοδεύσει στην τεχνολογία πριν από μας.

Κάποια ανώνυμη ελληνική υπηρεσία θα είχε εγκαταστήσει το κανάλι αυτό.

Ανεβαίνω στο ρετιρέ από μια  εξωτερική σκάλα, όπως αυτή των υποβρυχίων, και βλέπω έναν τηλεοπτικό σταθμό που λειτουργεί μέχρι τα μεσάνυχτα, με δελτία ειδήσεων, με ντοκιμαντέρ και ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες.

Την πρώτη έκπληξη διαδέχτηκε μια δεύτερη που με άφησε άναυδο. Όλο κι’ όλο το προσωπικό του καναλιού ήταν ένας άνθρωπος!  Ο Αλέκος ο Λεμπέσης!  Ο Αλέκος έγραφε και έλεγε το δελτίο ειδήσεων, ύστερα έβαζε καμία διαφήμιση κι’ έτρεχε να βάλει μπρος τη μηχανή προβολής για να παίξει την ταινία! Όσο έπαιζε η ταινία ήταν ο ίδιος δίπλα στο τηλέφωνο για να απαντάει, με μεγάλη ευγένεια, στα τηλεφωνήματα των τηλεθεατών!

Την είχα ονομάσει «one man television».

(ελπίζω τα εμπορικά κανάλια να μην ακολουθήσουν  σήμερα το παράδειγμα του Λεμπέση για να εκταμιεύσουν σύντομα τα 70 εκατομμύρια ευρώ που έδωσαν για το κανάλι τους….).

Τον επόμενο χρόνο, 1966, είχαμε στην Αθήνα, μια πόλη με 10-12 συσκευές τηλεοράσεων, άλλη μια δημόσια τηλεόραση, το συμπαθητικό πειραματικό κανάλι στον ΟΤΕ που το επισκέφτηκα κι αυτό για να δώσω μια συνέντευξη για την ταινία μου «Πρόσωπο με Πρόσωπο» που μόλις είχε βραβευτεί στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Αντιπαρέρχομαι τα δυο επάρατα  χουντικά κανάλια που βεβήλωσαν και βρώμισαν τον τόπο, τα οποία δεν γνώρισα από κοντά (γιατί βρέθηκα εξόριστος και περισυλλεγμένος από τη γαλλική τηλεόραση), για να φτάσω στην μεταπολίτευση, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μου ανέθεσε τη διεύθυνση του προγράμματος της νεογέννητης και αυτοδιοικούμενης πλέον ΕΡΤ, η οποία αντικατέστησε το κυβερνητικό ΕΙΡΤ.

Με συνεργάτες ιστορικά πρόσωπα όπως ο Γιάννης Μπακογιαννόπουλος, ο Πέτρος Μαρκάρης, η Τόνια Μαρκετάκη, ο Γιώργος Παπαστεφάνου, ο νεαρός Νάσος Αθανασίου, με προγράμματα όπως το «Κάθε μεσημέρι», «Μια ταινία, μια συζήτηση», το «Θέατρο της δευτέρας», «Χίλια χρόνια πριν, στο Βυζάντιο», «Ο Φωτογράφος του χωριού», «Η δασκάλα με τα χρυσά μάτια» και επιβάλλοντας τις ζωντανές (live) εκπομπές (που είχε αποκλείσει η χούντα και το ΕΙΡΤ)  διπλασιάσαμε την φήμη και την θεαματικότητα του καναλιού.

Είχαμε και  μια απώλεια. Την εκπομπή για την πρώτη ελληνική δημοκρατία που ανακήρυξε ο Παπαναστάσης την 25η Μαρτίου του  1923, που θέλαμε να γιορτάσουμε, μας την απαγόρευσε ο …πρόεδρος της δημοκρατίας. Γιατί, κύριε Τσάτσο; Γιατί το 40% των ψηφοφόρων της «Νέας Δημοκρατίας» είναι βασιλόφρονες !  Ο Καραμανλής  πάντως που είχε ζήσει, ευτυχώς, μια ολόκληρη δεκαετία στο Παρίσι και είδε τι σημαίνει καλή τηλεόραση, υπήρξε πολύ συνεργάσιμος.

Δεν αντιτάχτηκε στην προσπάθεια να κλείσουμε επιτέλους το στρατιωτικό και απαράδεκτο κανάλι της ΥΕΝΕΔ, εγκαταλείποντας το μόνο στην σταδιακή απόκτηση μηδενικής τηλεθέασης. Όταν το «Κάθε μεσημέρι» λόγου χάρη της ΕΡΤ είχε 30% τηλεθέαση, το αντίστοιχο πρόγραμμα  της ΥΕΝΕΔ είχε μισό %.

Έτσι που, όταν στο μεταξύ ήρθε η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, με ξανακαλεί να την αποσπάσουμε την ΥΕΝΕΔ από το στρατό και να την κάνουμε ΕΡΤ-2!

Όλα αυτά δεν έγιναν βέβαια χωρίς θύματα. Και μάλιστα, πρόσφατα, η μοίρα θέλησε να ξαναβρεθώ στο μετερίζι της ΕΡΤ όταν η τελευταία της δοκιμασία ήταν η ακαριαία εκτέλεση της. Με εντολή όχι του Χίτλερ αλλά του χερ Σαμαρά. Με σκοπό μάλλον την μεταφορά των διαφημίσεων της ΕΡΤ σε φιλικά κινδυνεύοντα κανάλια. Μόνο που δεν υπολόγισε την νεκρανάσταση των δικαίων.

zapeio2016_2n

Και οφείλουμε να αποτίσουμε φόρο τιμής σε όσους πολέμησαν να κρατήσουν ψηλά τη σημαία της ΕΡΤ ξεσχίζοντας το μαύρο σάβανο και δίνοντας αντιστασιακό πρόγραμμα, άμισθοι επί δυο σχεδόν χρόνια, σε μια μαραθώνια νίκη μοναδική στην  παγκόσμια ιστορία της τηλεόρασης, η οποία νίκη διδάσκεται σήμερα στις ευρωπαϊκές τηλεοπτικές σχολές.

Το μόνο μαύρο που θα μείνει από αυτήν την ιστορία είναι η σχετική αδιαφορία συναδέλφων των εμπορικών καναλιών οι οποίοι –παρά την ομηρία τους από τους καναλάρχες- δεν τόλμησαν ούτε καν μια απεργία συμπαράστασης  μπροστά στην κατάφωρη επιστροφή των χουντικών μεθόδων στη διακυβέρνηση της χώρας.

Όσο για  τον πρόσφατο εμφύλιο που ξεσπάει με αφορμή την επιστροφή στην νομιμότητα, πρέπει κάποτε να ειπωθεί ότι η τηλεόραση είναι δυο ειδών. Η απρόσκλητη, που εισβάλει βίαια σε κάθε οικογένεια, με χαμηλές συχνότητες ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και εθνική εμβέλεια.

Και αυτή  η οποία για να μπει στο σπίτι σου πρέπει να την ζητήσεις, αλλιώς μένει απέξω. Να την ζητήσεις και να την πληρώσεις.

Οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες επιτρέπουν μόνο σε 2 , το πολύ τρία, εμπορικά κανάλια να χώνονται (μαζί με τα δημόσια) στα σπίτια. Για ένα σωρό λόγους, κοινωνικούς, ψυχολογικούς, αρμονίας των συνειδήσεων, ενίσχυσης της μορφωτικής, πολιτιστικής προσωπικότητας των πολιτών.

Στη μαζική επικοινωνία, οι ειδήσεις καλύπτουν το 10  %  του τηλεοπτικού χρόνου. Η υπόλοιπη ενημέρωση είναι πολιτιστική.

Η τηλεόραση  συνεπώς αποτελεί αγωγόν μετασχολικής παιδείας. Πράγμα που υποχρεώνει τα εμπορικά κανάλια να συναγωνίζονται τα δημόσια σε ποιότητα. Να έχουν προγράμματα για το βιβλίο, για το θέατρο, για τον κινηματογράφο, για τις καλές τέχνες. Και, συνεπώς, υποχρεώνει την πολιτεία να περιφρουρεί το τηλεοπτικό πεδίο για να μην υποστεί αυτό που έγινε στην μπερλουσκονική Ιταλία, δηλαδή να γίνει βορά της  μαφίας.

Η Γαλλία, η Γερμανία, η Αγγλία δεν έχουν πάνω από 2 η 3 κανάλια εμπορικά που επιτρέπονται να λειτουργούν με συχνότητες εθνικής εμβέλειας. Το ίδιο θα πρέπει να γίνει και στην Ελλάδα .

Όσο για την ΕΡΤ, ο μόνος δρόμος ανόδου της ποιότητας  για κάθε τηλεόραση, ιδιαίτερα ευρωπαϊκή είναι οι συμπαραγωγές. Όλες οι ταινίες που έχω κάνει για τη γαλλική τηλεόραση η για την γάλλο-γερμανική ΑΡΤΕ είναι συμπαραγωγές.

Όλες οι ταινίες που έχω κάνει   για την ΕΡΤ, αρχίζοντας από τις «Ακυβέρνητες Πολιτείες» είναι συμπαραγωγές.

Κλείνω με δυο ευχές. Να σταματήσει η παράτυπη αφαίμαξη πόρων από το ανταποδοτικό τέλος της ΕΡΤ για άλλους σκοπούς και να επιστρέψει επιτέλους  η εθνική ραδιοτηλεόραση στην εποπτεία του υπουργείου πολιτισμού.

Το αργυρό μετάλλιο της Βουλής στον Ροβήρο Μανθούλη

i-bouli-timise-ton-robiro-manthouli

Το αργυρό μετάλλιο της Βουλής απένειμε στον διακεκριμένο σκηνοθέτη κ. Ροβήρο Μανθούλη ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης, σε ειδική εκδήλωση που συντόνισε ο Αντιπρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων κ. Αλέξιος Σεβαστάκης, στις 18 Απριλίου 2016 στην αίθουσα Γερουσίας.

Ιδιαίτερα συγκινημένος, ο ίδιος ο καλλιτέχνης από το βήμα της Γερουσίας της Βουλής εξέφρασε τις ευχαριστίες του για την ξεχωριστή τιμή που του επιφυλάχθηκε, μνημόνευσε καθοδηγητές, δασκάλους, συναγωνιστές, συναδέλφους και στάθηκε σε δύο ζητήματα: Καταρχάς υποστήριξε ότι «η Τηλεόραση θα πρέπει να επιστρέψει το συντομότερο στην εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού». Δεύτερο, αναφέρθηκε στον έρωτα της τέχνης, που παγώνει όταν δεν έχει να φάει και να πιει. «Η Αφροδίτη», είπε χαρακτηριστικά, «χωρίς οικονομική ενίσχυση δεν μπορεί να υπάρξει, να ανθίσει, να επιβιώσει. Αν ο κρατικός προϋπολογισμός δεν προβλέπει αρκετά χρήματα για τον καλλιτέχνη, παγώνει και ο Πολιτισμός».

Αναφερόμενος στο περιεχόμενο του Πολιτισμού, ο κ. Μανθούλης επισήμανε: «Πολιτισμός στην αρχαία ελληνική σήμαινε πολιτική συμπεριφορά. Το ενδιαφέρον της πολιτείας για το θέατρο, για παράδειγμα, είναι πολιτική συμπεριφορά. Την εποχή που ο Περικλής ήταν χορηγός του Σοφοκλή, το θέατρο ήταν τα media της εποχής. Γι’ αυτό, άλλωστε, ο Περικλής εκλεγόταν κάθε χρόνο επί τριάντα χρόνια, όταν σχεδόν κανένας Αθηναίος πολιτικός δεν είχε εκλεγεί πάνω από έναν χρόνο. Ο Περικλής δεν προσπαθούσε να κάνει εντυπωσιακές ενέργειες, αλλά να φυτεύει ρίζες. Γνώριζε σίγουρα τον μύθο του Αισώπου για τον λαγό και τη χελώνα… Μπορεί η χελώνα να περπατούσε τέσσερα χρόνια για να εξαντλήσει την τετραετία της, αλλά όταν η χελώνα έφτασε στο τέρμα, θυμάμαι ακόμα τον λαγό να παίζει τένις με τον εαυτό του».

Στη συνέχεια ο σκηνοθέτης έθεσε το ερώτημα «Γιατί επαναλαμβάνουμε τα λάθη μας;» Και απάντησε: «Γιατί αγνοείτε το παρελθόν σας, θα μας πει ο Τζορτζ Σανταγιάνα. Το ελληνικό παρελθόν είναι γεμάτο από ηθικές αξίες, οι οποίες διδάσκουν, όχι μόνο ψυχραιμία, αλλά και εντιμότητα, όπως ο ιερός νόμος της φιλοξενίας που οδήγησε έναν Ηπειρώτη προπάππο μου να δώσει άσυλο στον Τουρκαλβανό δολοφόνο του γιου του, όταν χτύπησε την πόρτα του χωρίς να ξέρει σε ποιανού σπίτι έμπαινε. Είναι από αυτές τις ιστορίες της εποχής, όταν το έθνος μας ανασυντασσόταν, που τις έχει ανάγκη ένας λαός σαν στήριγμα της ταυτότητάς του. Πόσες έχουν μείνει από τις παρακαταθήκες αυτές του λαού μας, αναρωτιέμαι, όταν πρόσφατα είδα να πετάγεται στα σκουπίδια η ιερότητα της φιλοξενίας από ανιστόρητους που παίζουν τους σοβαρούς κυρίους. Ευτυχώς που τα μηνύματα που φτάνουν στο εξωτερικό για τη φιλόξενη και ανθρωπιστική συμπεριφορά των συμπατριωτών μας απέναντι στους δεινοπαθούντες σήμερα πρόσφυγες του Αιγαίου αφήνουν βάλσαμο στην καρδιά όλων όσων ανακαλύπτουν αυτή τη συμπεριφορά στα ευρωπαϊκά κανάλια και χαίρομαι που κλείνω με αυτή την αισιόδοξη διαπίστωση».

Ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης ανέφερε: «Αισθάνομαι μεγάλη τιμή που εκ μέρους του Κοινοβουλίου απονέμω τιμή στον Ροβήρο Μανθούλη, σε αυτή την εκδήλωση στη Γερουσία, που θα έπρεπε να ήταν κάτι αρκετά σύνηθες, ενδεχομένως και συχνό, για τους πνευματικούς ανθρώπους αυτού του τόπου, αλλά που δεν ‘‘έτυχε’’ ίσως να έχει ξαναγίνει μέχρι τώρα. Ο Ροβήρος αναφέρθηκε προηγουμένως σ’ έναν άνθρωπο, ως καθοδηγητή του, τον Μίμη Δεσποτίδη, που εμείς οι αρκετά νεώτεροι με δέος τον είχαμε γνωρίσει τα τελευταία χρόνια της δικτατορίας και στη μεταπολίτευση. Οι δυο τους μας έφεραν σε επαφή με την κουλτούρα, με τις παρεμβάσεις της Επιθεώρησης Τέχνης και άλλων σπαραγμάτων και πρωτοβουλιών σε κρίσιμες περιόδους, που άφησαν το αποτύπωμά τους.

Αυτή η σημερινή εκδήλωση αισθάνομαι ότι είναι ένα μέρος μέσα σε ένα όλον που έζησα και προσωπικά τις τελευταίες μέρες. Ήμασταν σε μια τιμητική εκδήλωση για τον Νίκο Πουλαντζά, στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών, μαζί με τον Νίκο Κούνδουρο, τον Κωνσταντίνο Τσουκαλά και άλλους. Τις ίδιες μέρες, τη μεν Παρασκευή αναρτήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα η προκήρυξη, επιτέλους, διαγωνισμού για το νέο ψηφιακό τοπίο στο οποίο έχει εισέλθει εδώ και αρκετά χρόνια η ανθρωπότητα, με έναν κανονικό, επιτέλους, τρόπο για την αδειοδότηση των καναλιών. Στην Ουάσινγκτον ασχολούνταν με τη χώρα μας, ξανά και ξανά, και με την ταλαιπωρία την οποία υφίσταται ο λαός μας διαχρονικά και ιδιαίτερα αυτά τα χρόνια της κρίσης, δηλαδή με τα ζητήματα του χρέους και με όλες τις συζητήσεις που κατατείνουν στην υπέρβαση αυτής της κρίσης, αλλά που σε μεγάλο βαθμό γίνονται σε βάρος του λαού μας. Την ίδια ώρα, όλα τα διεθνή κανάλια και μέσα πλημμύριζαν από τις φωτογραφίες στη Λέσβο, από την κοινή παρουσία θρησκευτικών ηγετών με πολύ βαριά συμβολική σημασία, αξία και σχέση με τα ζητήματα που έθιξε στην ομιλία του ο Ροβήρος Μανθούλης. Ίσως όλα αυτά δεν είναι τυχαία, διότι αποτελούν εκφράσεις μιας Ελλάδας που συμμετέχει, που δημιουργεί, που αντιστέκεται, που θυμάται και είναι αποφασισμένη να χαράξει το μέλλον της έξω από επιτηρήσεις, από δεσμεύσεις, από καταστάσεις που διαχρονικά έφεραν πολύ βαρύ φορτίο στις πλάτες του λαού μας. Ο Ροβήρος Μανθούλης υπήρξε για πολλά χρόνια στην αιχμή, στην πρώτη σειρά των ανθρώπων που λειτουργούν εθνικά, διεθνικά, με παρουσία και οπτική παγκόσμια και πλανητική, χωρίς ποτέ να αποστεί από αυτό που συμβαίνει στη χώρα του, από αυτό που συμβαίνει σε κάθε ικμάδα του λαού μας».

Απευθύνοντας χαιρετισμό ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Αριστείδης Μπαλτάς ανέφερε ότι «είναι πάρα πολύ σημαντική η πρωτοβουλία αυτή του Προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση, γιατί ανοίγει τη Βουλή στην τέχνη, στον πολιτισμό, σε αυτά που συστήνουν την προσωπικότητά μας ως λαού, την προσωπικότητά μας ως ιστορία, στους ανθρώπους και στα έργα που μας έφεραν εδώ και μας έμαθαν όσα ξέρουμε». Χαρακτήρισε την εκδήλωση «ευτυχισμένη στιγμή, διότι αυτού του τύπου οι εκδηλώσεις ξεκινούν με τον Ροβήρο Μανθούλη, γιατί κατά κάποιο τρόπο το έργο και η προσωπικότητα του Μανθούλη συνθέτουν όλα τα στοιχεία του τι σημαίνει πολιτισμός, συνδεδεμένος με πολιτική, με ιστορία του τόπου, με συμμετοχή στις διάφορες φάσεις της ιστορίας του τόπου, πάντα από τη δύσκολη μεριά».

Για τον Ροβήρο Μανθούλη, το έργο και τη διεθνή καριέρα του μίλησε η κυρία Λετισιά Κουλίκ, ακόλουθος Οπτικοακουστικών Μέσων και Πολιτιστικής Παραγωγής της Γαλλικής Πρεσβείας στην Αθήνα, καθώς και οι κριτικοί κινηματογράφου κ.κ. Γιάννης Μπακογιαννόπουλος καιΚώστας Τερζής.

Στην εκδήλωση προβλήθηκαν οι ταινίες «Οι κλακέτες του Ροβήρου Μανθούλη» και «Ο αθέατος σκηνοθέτης».

Το παρών έδωσαν, μεταξύ πολλών άλλων, οι Υπουργοί κ.κ. Νίκος Ξυδάκης και Σταύρος Κοντονής, ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Αναστάσιος Κουράκης, βουλευτές, η πρώην Υπουργός κυρία Όλγα Κεφαλογιάννη, καθώς και ο Γενικός Γραμματέας της Βουλής κ. Κώστας Αθανασίου.

– See more at: http://left.gr/news/i-voyli-timise-ton-skinotheti-roviro-manthoyli#sthash.J8gAaav5.dpuf

Ρ. Μανθούλης: Εκδηλώσεις στην Αθήνα 18-23 Απριλιου 2016

10

ΔΕΥΤΕΡΑ 18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 6 μμ
ΒΟΥΛΗ, Τιμητική εκδήλωση στην Αίθουσα της Γερουσίας
Απονομή Μεταλλίου από τον Πρόεδρο της Βουλής

ΤΡΙΤΗ 19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 8 μμ
Φίλιον, Σκουφά 34
Εκδήλωση «Φιλοι-Φίλιον»
«Ροβήρος Μανθούλης-Εφ’όλης της ύλης»
Συζήτηση του σκηνοθέτη με τον Θέμη Ροδαμίτη και με το κοινό.

ΤΕΤΑΡΤΗ, 20 Απριλίου, 7 μμ
ΕΣΗΕΑ (Ένωση Συντακτών)
Εκδήλωση, με τη συμμετοχή του Ρ. Μανθούλη  στη μνήμη του Έλληνα δημοσιογράφου  Ηλία Δημητρακόπουλου, ανταποκριτή στην Ουάσιγκτον που αφιέρωσε τη ζωή του στον αντιχουντικό αγώνα και στην αποκάλυψη στην Αμερικανική Κοινή Γνώμη του ρόλου της Ελληνικής Χούντας στο σκάνδαλο του Γουέτεργκεϊτ.

ΠΕΜΠΤΗ, 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 8 μμ
Εκδόσεις Γαβριηλίδη, Αγίας Ειρήνης 17 (Μοναστηράκι)

Συζήτηση με τον Ρ. Μανθούλη και τους καλεσμένους του Άλκη Ζέη και Βασίλη Αλεξάκη για το Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 και τη ζωή τους στην εξορία.

Προβολή της ταινίας του Ρ.Μ. «Η Δικτατορία των Ελλήνων Συνταγματαρχών» για το Γαλλογερμανικό κανάλι ΑΡΤΕ, με δύο σπάνιες μαρτυρίες: του Συνταγματάρχη Παττακού και του  Αμερικανού υπουργού Ασφαλείας των Η.Π.Α. Γουόλτερ Ρόστοβ που έδωσε το «πράσινο φως» για την εκτέλεση του Πραξικοπήματος.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 8 μμ
Κινηματογράφος ΣΤΟΥΝΤΙΟ
Σπάρτης & Σταυροπούλου 33, Πλ. Αμερικής
Προβολή ταινιών και του Μαστερ Κλας του Ροβήρου Μανθουλη  για την Σκηνοθεσία και το Μοντάζ.
Εισήγηση του Θέμη Ροδαμίτη

Αφιέρωμα: Ροβήρος Μανθούλης, ο Αθέατος Σκηνοθέτης

DSC09726

Η ΒΟΥΛΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, σε ένα τρίμηνο αφιέρωμα στο σπουδαίο Έλληνα σκηνοθέτη, Ροβήρο Μανθούλη, προβάλλει ένα μεγάλο μέρος του κινηματογραφικού του έργου.

Στο πλαίσιο αυτού του αφιερώματος, ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, κ. Νίκος Βούτσης, τιμά σε ειδική τελετή στο Εντευκτήριο της Βουλής, το σπουδαίο σκηνοθέτη για τη μεγάλη προσφορά του στον ελληνικό και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.

Το αφιέρωμα περιλαμβάνει 30 ντοκιμαντέρ, 4 ταινίες μυθοπλασίας του σκηνοθέτη καθώς και  3 ντοκιμαντέρ με θέμα τη ζωή και το έργο του, ενώ όλα τα έργα του Ροβήρου Μανθούλη προλογίζονται από τον ίδιο.

Την αυλαία του αφιερώματος ανοίγει το ντοκιμαντέρ «Ροβήρος Μανθούλης- ο Αθέατος Σκηνοθέτης» (πρώτη τηλεοπτική προβολή), σε σκηνοθεσία του Νίκου Θεοδοσίου, στενού συνεργάτη και προσωπικού φίλου του Ροβήρου Μανθούλη.

Οι προβολές θα γίνονται κάθε Παρασκευή και Σάββατο, στις 23:15, ξεκινώντας από την Παρασκευή,  11 Μαρτίου.

Επίσης θα πραγματοποιηθούν 4 επετειακές προβολές: την Τρίτη, 8 Μαρτίου (παγκόσμια ημέρα των γυναικών), τη Δευτέρα, 21 Μαρτίου (παγκόσμια ημέρα ποίησης), την Πέμπτη, 31 Μαρτίου (έναρξη εμφυλίου) και την Πέμπτη, 21 Απριλίου.

                ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΡΟΒΗΡΟ ΜΑΝΘΟΥΛΗ 2016
α/α ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΩΡΑ ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
1 ΤΡΙΤΗ 8/3 22.00 Lilly’s Story
  00.15 Η Μελίνα στο Παρίσι
2 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11/3 23.15 Νίκος Θεοδοσίου: Ο Αθέατος Σκηνοθέτης
00.40 Λευκάδα, Νησί των Ποιητών
3 ΣΑΒΒΑΤΟ 12/3 23.15 Μπλουζ με Σφιγμένα Δόντια
00.45 Ο Άνθρωπος με την Κινηματογραφική Μηχανή
4 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/3 23.15 Οι Τσιγγάνοι: Οι Παρίες της Ουγγαρίας
00.30 Οι Τσιγγάνοι: Οι Νέοι Καστιλλιάνοι (Ανδαλουσία)
5 ΣΑΒΒΑΤΟ 19/3 23.15 Ανεβαίνοντας το Μισισιπή                                   (α΄μέρος- Τα Μπλουζ του Νότου)
Ανεβαίνοντας το Μισισιπή                                    (β΄μέρος- Πώς Δραπετεύεις απ’ το Γκέτο)
6 ΔΕΥΤΕΡΑ 21/3 14.10 Λευκάδα, Νησί των Ποιητών
17.30 Μίκης και Μουστακί: Είμαστε Δυο
22.00 Γιάννης Ρίτσος: οι Ρίζες του
7 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25/3 23.15 Ροβήρος Μανθούλης: Μια Ταινία, Μια Ζωή
8 ΣΑΒΒΑΤΟ 26/3 23.15 Τα Λευκά Μπλουζ
Τα Νανουρίσματα που Ξυπνούν
Κούβα, Μουσική και Ζωή
9 ΠΕΜΠΤΗ 31/3 23.15 Βίοι Παράλληλοι του Εμφυλίου – Επεισόδια 1 & 2
10 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/4 23.15 Βίοι Παράλληλοι του Εμφυλίου – Επεισόδια 3 & 4
11 ΣΑΒΒΑΤΟ 2/4 23.15 Βίοι Παράλληλοι του Εμφυλίου – Επεισόδια 5 & 6
12 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8/4 23.15 Ιρλανδία, η Μνήμη ενός Λαού
Αυστραλία, η Ενδοχώρα
13 ΣΑΒΒΑΤΟ 9/4 23.15 Οι Σαχραουοί εν αναμονή
Η Δική μου Γιάφα
14 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15/4 23.15 Αίγυπτος, το Μουρμούρισμα των Πυραμίδων
Υεμένη, από τα Ύψη της Αραβίας
15 ΣΑΒΒΑΤΟ 16/4 23.15 Αργεντινή: Το Ταγκό Πεθαίνει την Αυγή
Αργεντινή: Οι Γκάουτσος του Γκουέμες
16 ΠΕΜΠΤΗ 21/4 23.15 Η Δικτατορία των Ελλήνων Συνταγματαρχών
Η Μελίνα στο Παρίσι
Μίκης και Μουστακί: Είμαστε Δυο
17 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22/4 23.15 Ελλάδα, η Κραυγή της Σιωπής
Ελλάδα, οι Ναυαγοί της Ιστορίας
18 ΣΑΒΒΑΤΟ 23/4 23.15 Πρόσωπο με Πρόσωπο
19 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6/5 23.15 Ο Κινηματογράφος του Πραγματικού
Χρόνια Ερωτικά  (Ελληνικά Σινερομάντζα)
20 ΣΑΒΒΑΤΟ 7/5 23.15 Ψηλά τα Χέρια Χίτλερ
21 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/5 23.15 Ουγγαρία, Έκκληση στις Πηγές
Σικελία, η Γη που Αιμορραγεί
22 ΣΑΒΒΑΤΟ 14/5 23.15 Country- Music, η Νοσταλγία του Φαρ-Ουέστ
Λουιζιάννα, Άσε τον Καιρό να Τρέχει
23 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20/5 23.15 Η Ζωή είναι Θέαμα
Η Τηλεόραση των Μπόμπιρων
24 ΣΑΒΒΑΤΟ 21/5 23.15 Νίκος Θεοδοσίου: Ο Αθέατος Σκηνοθέτης

Ο Μανθούλης για το μοντάζ

Μονταζ

Την Τρίτη 5 Γενάρη και ώρα 7:30, θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του σκηνοθέτηΡοβήρου Μανθούλη με θέμα τα κύρια εκφραστικά μέσα που συνθέτουν την σκηνοθεσία και με τίτλο Μοντάζ. Συνέχεια ανάγνωσης