ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗ

Ένα κείμενο που στάλθηκε στο μπλόγκ που είναι αφιερωμένο στον Στέλιο Καζαντζίδη http://stelioskazantzidis.blogspot.com/

Αγαπητοί φίλοι,

Στην Αθήνα ήταν ασφυκτικά συγκεντρωμένες εκδηλώσεις, διαδηλώσεις, φεστιβάλ, αφιερώματα, εορτασμοί, τηλεοράσεις, συνεντεύξεις,παρουσιάσεις δύο βιβλίων μου, χώρια τα οικογενειακά.

Επέστρεψα και σας απαντώ.

Είναι ευχάριστο, που σεργιανάτε στις ιστορικές εποχές και στις μουσικές τους. Ο Στέλιος που γνώρισα ήταν ένας σεμνός άνθρωπος και με πολύ ταλέντο. Δεν είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω όλη του την καριέρα γιατί βρέθηκα πολιτικός εξόριστος στο Παρίσι σχετικά σύντομα.

Όταν γύρισα από σπουδές κινηματογράφου στην Αμερική, η ΑΝΖΕΡΒΟΣ μου πρότεινε να γυρίσω την «Κυρία Δήμαρχο». Δέχτηκα, παρόλο ότι το σενάριο δεν ήταν δικό μου και δεν κατάφερα να του κάνω πολλές αλλαγές. Είχα εκτίμηση για το καστ (Βασιλειάδου, Αυλωνίτης, Κούρκουλος) και ήθελα να κάνω μαζί τους κάτι πιο ανθρώπινο από αυτά που είχαν συνηθίσει στον εμπορικό κινηματογράφο. Με τον ίδιο «ανθρώπινο» τρόπο χρησιμοποίησα και το συμπαθέστατο ζεύγος Καζαντζίδης-Μαρινέλλα. Τραγούδια όπως η «Ζιγκουάλα» δεν ήταν ακριβώς αυτά που άκουγα (άκουγα ρεμπέτικα, Χατζιδάκη, Θεοδωράκη) αλλά τα εξευγένιζε η ζεστή, μεταλλική φωνή του Στέλιου (και της Μαρινέλλας) που θα την έλεγα «αθώα», γιατί ήταν γνήσια, «από τα σωθικά» – και όχι «από το στέρνο».

Τελικά, συμπλήρωσα το μουσικό άκουσμα της ταινίας με την μουσική υπόκρουση του Μάνου Χατζιδάκη. Ο Στέλιος και η Μαρινέλλα εμφανίζονταν για πρώτη φορά σε ταινία, νομίζω. Οι πρώτοι ρόλοι ήταν ταβερνιάρηδες. Και ήταν φυσικό να ενσωματώσεις κομπανία στην ταινία. Κάθισαν ήσυχοι-ήσυχοι, με πολύ αξιοπρέπεια και συνεργατικότητα στην ταβέρνα της Βασιλειάδου , με λίγο τρακ, και έκαναν όλες τις λήψεις και τις επαναλήψεις (και τα τράβελιν) με υπομονή και play-back.

Έχω πολύ ασχοληθεί με τη λαϊκή μουσική σε όλον τον κόσμο, μπλουζ στην Αμερική, τανγκό στο Μπουένος Άιρες, στη Βραζιλία, Αραβική, φλαμένκο στην Ανδαλουσία κλπ, κλπ. Έχω την εντύπωση ότι όταν γεννιέται η αστική λαϊκή μουσική (εκεί γύρω στο 1900) στην αρχή την ακούν άντρες. Όταν γίνει δημοφιλής και την παραλάβουν οι εταιρίες δίσκων, γίνεται πιο «ρομαντική», μπαίνει στα σπίτια και κερδίζει και τις γυναίκες. Κάπως έτσι είναι τα τραγούδια του Στέλιου.

Αλλά τι τα θέλετε, το κοινό δεν γελιέται ποτέ. Αν του αρέσει κάτι, κάποιος λόγος υπάρχει. Και πριν απ’ όλα, η ποιότητα της φωνής. Τον Καζαντζίδη επέλεξε ο Κυρ Αντώνης ο Ζερβός, ο παραγωγός, που σαν λαϊκός τύπος ο ίδιος ήξερε τι έκανε… Η ταινία πρέπει να είχε εμπορική επιτυχία. Και πιο πολύ αργότερα στην τηλεόραση. Έχει μεταδοθεί άπειρες φορές. Μέχρι και η Ντόρα Μπακογιάννη την πρόβαλε στο εκλογικό της κέντρο, όταν ήταν υποψήφια για Δήμαρχος (όπως η Γεωργία Βασιλειάδου στην ταινία) !

Η μακρά -εξαναγκαστική- απουσία μου στο εξωτερικό (και τα ενδιαφέροντά μου για άλλον τύπο κινηματογράφου) δεν μου επέτρεψαν να γνωρίσω καλύτερα τον Στέλιο.

Καλή επιτυχία,

Ροβήρος Μανθούλης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s