H REMINGTON ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ

Βοοκ1-1Η REMINGTON ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ

Εκδόσεις ΠΥΛΗ

Σειρά: Λαβύρινθοι / 5

Σελίδες: 230, Τιμή: 12 €, ISBN: 978-960-7041-24-1

«Ο Ορφέας είμαι εγώ και η Remington είναι η γραφομηχανή μου. Σ’ αυτή γράφω τα μυθιστορήματά μου τα οποία είναι αστυνομικά και, θα  ’λεγα δημοφιλή. Η Remington το ξέρει κι έχει σηκώσει μύτη. Όταν κανείς μάθει από κοντά πώς γράφονται αυτά τα μυθιστορήματα, θ’ αναρωτηθεί πού αρχίζω εγώ και πού τελειώνει η γραφομηχανή μου».

«Η Remington του Ορφέα» είναι το νέο μυθιστόρημα του Ροβήρου Μανθούλη, που συνεχίζει να μας ξαφνιάζει με  την δημιουργικότητά του και στο συγγραφικό τομέα, μετά από τη γνωστή και τόσο επιτυχημένη πορεία του στον κινηματογραφικό χώρο.

«Η Remington του Ορφέα» εκδίδεται στη γνωστή σειρά των εκδόσεων «Πύλη» «Λαβύρινθοι» της οποίας γενική ευθύνη έχει ο γνωστός συγγραφέας Φίλιππος Φιλίππου, ενώ την καλλιτεχνική επιμέλεια ο Γιάννης  Καρλόπουλος.

Η υπόθεση: Ένα βράδυ, ο Ορφέας, ένας  Έλληνας συγγραφέας που ζει για χρόνια στο Παρίσι, θα παρατήσει τη Remington στην έπαρσή της και θα κατέβει στο δρόμο. Θ’ αναζητήσει το πορτοφόλι του. Θυμάται ότι το ξέχασε στο αδιάβροχό του, το οποίο βρίσκεται στο σάκο με τα άπλυτα. Και ο σάκος είναι στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου του. Το φιατάκι του είναι παρκαρισμένο κοντά στο Λούβρο. Όταν κατεβαίνει κάτω και ανοίγει το πορτμπαγκάζ μένει άναυδος. Αντικρύζει μπροστά του ένα μικροσκοπικό  μισόγυμνο, γυναικείο πτώμα.

Η Μόιρα, η Ίντα και η Λίζα, τρεις Ελληνίδες αδελφές με σεξουαλικές διαστροφές, η Σαλώμη, μια ψυχαναλύτρια που μελετά εγκλήματα υπνοβατών, η Τατιάνα, μια ιερόδουλος που κάνει πιάτσα στο δάσος της Βουλόνης, και  ο Αστυνομικός Επιθεωρητής  Λεό Μαρτινέζ  είναι τα πρόσωπα που σχετίζονται  με το φόνο και θα αναμιχθούν στην προσπάθεια διαλεύκανσής του.

remington

ΕΓΡΑΨΑΝ

  • ΤΟ ΒΗΜΑ / Κυριακή 31 Μαΐου 2009

Ερωτική κοινοκτημοσύνη

Ο σκηνοθέτης Ροβήρος Μανθούλης αφηγείται με τον τρόπο του αστυνομικού συγγραφέα μια ιστορία σεξ και εγκλήματος που μας πείθει .

του ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

Ο Ροβήρος Μανθούλης (Κομοτηνή, 1929), μεγαλωμένος στην Αθήνα, με σπουδές πολιτικών επιστημών στην Πάντειο, κινηματογράφου και θεάτρου στη Νέα Υόρκη, διακεκριμένος σκηνοθέτης ταινιών για τη μικρή και τη μεγάλη οθόνη (Ψηλά τα χέρια Χίτλερ, Ακυβέρνητες Πολιτείες του Στρατή Τσίρκα), με πολλά βιβλία στο ενεργητικό του, κυρίως κοινωνιολογικές έρευνες για την εποχή μας και την ελληνική αρχαιότητα, εμφανίζεται τώρα ως συγγραφέας αστυνομικού αφηγήματος. Το μυθιστόρημά του Η Remington του Ορφέα είναι μια αξιανάγνωστη ιστορία που διαδραματίζεται στο Παρίσι και πραγματεύεται ένα έγκλημα με άγνωστο δράστη. Κεντρικός ήρωας και αφηγητής είναι ο Ορφέας, έλληνας συγγραφέας αστυνομικών περιπετειών, ο οποίος αδυνατώντας να συνηθίσει τα πλήκτρα του ηλεκτρονικού υπολογιστή γράφει τις ιστορίες του χρησιμοποιώντας μια γραφομηχανή Ρέμινγκτον. Προσπαθώντας λοιπόν να γράψει ένα καινούργιο μυθιστόρημα, αντλώντας ιδέες από πραγματικά συμβάντα, διαπιστώνει πως το μυαλό του έχει βραχυκυκλώσει.

Κάποια μεσάνυχτα κατεβαίνει να πάρει το Φιατάκι του, παρκαρισμένο κοντά στο Λούβρο, και ανακαλύπτει στο πορτμπαγκάζ μια μισόγυμνη νεκρή γυναίκα. Την αναγνωρίζει, είναι η Μόιρα, παλιά του φίλη. Αιφνιδιασμένος, οδηγεί μέχρι το Δάσος της Βουλόνης για να αφήσει το μακάβριο εύρημά του σε ένα παγκάκι. Ποιος τη σκότωσε; Ποιος την έβαλε στο αμάξι του; Γιατί ο άγνωστος δολοφόνος θέλει να τον ενοχοποιήσει; Με τη Μόιρα γνωρίστηκε στην εφηβική του ηλικία, πρόκειται για τη μεγαλύτερη από τις τρεις αδελφές- οι άλλες είναι η Ίντα και η Λίζα, που κάποτε πήγαιναν στο Αρσάκειο.
Τις ξανασυναντά σε ένα βιβλιοπωλείο της οδού Ζακόμπ, όπου υπογράφει τα βιβλία του. Κάνοντας αναδρομές στο παρελθόν θυμάται πως κάποτε έπαιζε κρυφτό, μα και ερωτικά παιγνίδια και με τις τρεις, ωστόσο δεν ήρθε σε σεξουαλική συνάφεια με αυτές, παρά μόνο με τη μητέρα τους. Η ερωτική σκηνή από τα παλιά καθορίζει τη σημερινή ζωή του καθώς οι γυναίκες επανέρχονται για να διεκδικήσουν από αυτόν- η καθεμιά για λογαριασμό της- εκείνο που τους στέρησαν οι συνθήκες της εποχής: το σεξ. Μάλιστα, δεν διστάζουν να ομολογήσουν στον Ορφέα πως πιστεύουν στην ερωτική κοινοκτημοσύνη. Και μετά χάνονται από τη ζωή του. Η μία πεθαίνει μυστηριωδώς και οι άλλες δύο τον κατηγορούν ως δολοφόνο της Μόιρας (ή Μοίρας).

Ο επιθεωρητής Λεό Μαρτινέζ αναλαμβάνει τις έρευνες, τον ανακρίνει και τον θεωρεί ως τον κυριότερο ύποπτο. Για να αποσείσει τις υποψίες από πάνω του πηγαίνει πάλι στη Βουλόνη, όπου άφησε τη νεκρή γυναίκα, και γνωρίζει μια πόρνη από την Ανατολική Ευρώπη, την Τατιάνα. Στη συνέχεια επισκέπτεται το γραφείο μιας ψυχαναλύτριας, της Σαλώμης, ειδικής σε θέματα υπνοβασίας, με την οποία συζητούν για το σεξ, τη στύση, τον οργασμό, την υστερία, τον Φρόιντ, τα ιψενικά τρίγωνα και άλλα τινά. Όλες αυτές τις εμπειρίες ο ήρωας αποφασίζει να τις γράψει στη γραφομηχανή και να τις κάνει μυθιστόρημα. Κλειδί του μυστηρίου αποτελεί το χαμένο παπούτσι της νεκρής που ο Ορφέας το αναζητεί, πιστεύοντας πως θα τον οδηγήσει στη λύση του αινίγματος.
Μολονότι το μυθιστόρημα είναι απολύτως αστυνομικό ο Μανθούλης δεν αναπαράγει τα γνωστά στερεότυπα, δηλαδή δεν ενδιαφέρεται να μιμηθεί ούτε τον Ζορζ Σιμενόν ούτε την Αγκάθα Κρίστι, πολύ περισσότερο τον Ρέημοντ Τσάντλερ. Με παιγνιώδες ύφος αφηγείται μιαν ιστορία την οποία διανθίζει με στίχους του ‘Ελιοτ, του Αριστοφάνη, της Σαπφούς, του Εγγονόπουλου, του Μάρλοου (του Κρίστοφερ, όχι του Φίλιπ), του Βολταίρου, του Γκόρκι, του Όσκαρ Γουάιλντ, του Τόμας Μαν, του Γκαίτε. Ακόμη κάνει αναφορές στον Παπαδιαμάντη (συγκεκριμένα στη Φόνισσά του), στον Λακάν, στον Ενγκρ, στον Κουρμπέ (τον ζωγράφο που ζωγράφισε ένα αιδοίο, δίνοντάς του τον τίτλο «Η καταγωγή του κόσμου»), στον Λεονάρντο ντα Βίντσι, στον Τισιανό, αλλά και στον Λένιν, στον Μάο Τσε Τουνγκ, μα και στον γλύπτη Φιλόλαο. Μέσω του αστυνομικού αναγνώσματος μιλάει για ποικίλα ζητήματα: το μυστήριο της γυναίκας, την ερωτική μύηση των αγοριών, τους κώδικες του έρωτα, την τέχνη της μυθοπλασίας, θυμάται την περίφημη πόρνη Γαβριέλα (που μύησε στο σεξ ολόκληρες γενιές αθηναίων εφήβων), θυμίζει τη γοητεία του Παρισιού (τα πονηρά στέκια γύρω από την Πιγκάλ), στοχάζεται πάνω στον ξένο που ζει στη Γαλλία, ενώ δεν παραλείπει να πετάξει το βέλος του κατά των Γάλλων: «Για τον Αμερικάνο, το χρήμα είναι ένα μέσο. Για τον Γάλλο, είναι αυτοσκοπός. Θα κάνει απεργία, διεκδικώντας μια δεκάρα παραπάνω» (σελ. 175). Επίσης: «Αυτό που ενοχλεί τους Γάλλους είναι η κακή προφορά των ξένων όταν μιλούν γαλλικά. Στη Γαλλία είσαι πιο ασφαλής χωρίς χαρτιά παρά χωρίς προφορά» (σελ. 176).

Κυρίως επιχειρεί να εισαγάγει τον αναγνώστη στον κόσμο της ψυχανάλυσης και στις σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης σεξουαλικότητας. Το κάνει όμως με τρόπο ανάλαφρο. Δεν επιθυμεί ωστόσο να διακωμωδήσει το αστυνομικό είδος, ούτε βεβαίως να το υπονομεύσει, αφού από την πρώτη κιόλας σελίδα του βιβλίου ο ήρωας αυτοσυστήνεται ως δέσμιος του πνεύματος της θείας του της Αγαθής (διάβαζε Αγκάθα), πράγμα που σημαίνει πως τον θέλγει η αστυνομική λογοτεχνία. Όσο για τη λύση, χρησιμοποιεί μια φράση του Σέρλοκ Χόλμς που βρίσκεται σε κάποιο βιβλίο του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ: «Αυτό που μένει, όσο απίθανο και αν φαίνεται, θα πρέπει να είναι η αλήθεια». (Eκδ. Πύλη)

  • ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ / Κυριακή 31 Μαΐου 2009

«Ο Ορφέας είμαι εγώ και η Remington είναι η γραφομηχανή μου. Σ’ αυτή γράφω τα μυθιστορήματά μου τα οποία είναι αστυνομικά και, θα ‘λεγα, δημοφιλή. Η Remington το ξέρει κι έχει σηκώσει μύτη. Οταν κανείς μάθει από κοντά πώς γράφονται αυτά τα μυθιστορήματα, θ’ αναρωτηθεί πού αρχίζω εγώ και πού τελειώνει η γραφομηχανή μου». «Η Remington του Ορφέα» είναι το νέο μυθιστόρημα του πολυβραβευμένου σκηνοθέτη Ροβήρου Μανθούλη, που συνεχίζει να μας ξαφνιάζει με την δημιουργικότητά του και στο συγγραφικό τομέα, μετά από τη γνωστή και τόσο επιτυχημένη πορεία του στον κινηματογραφικό χώρο.

Η υπόθεση: Ενα βράδυ, ο Ορφέας, ένας Ελληνας συγγραφέας που ζει για χρόνια στο Παρίσι, θα παρατήσει τη Remington στην έπαρσή της και θα κατέβει στο δρόμο. Θ’ αναζητήσει το πορτοφόλι του. Θυμάται ότι το ξέχασε στο αδιάβροχό του, το οποίο βρίσκεται στο σάκο με τα άπλυτα. Και ο σάκος είναι στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου του. Το φιατάκι του είναι παρκαρισμένο κοντά στο Λούβρο. Οταν κατεβαίνει κάτω και ανοίγει το πορτμπαγκάζ μένει άναυδος. Αντικρίζει μπροστά του ένα γυναικείο πτώμα. Τρεις Ελληνίδες αδελφές, μια ψυχαναλύτρια, μια ιερόδουλος και ένας αστυνομικός επιθεωρητής, είναι τα πρόσωπα που σχετίζονται με το φόνο και θα αναμιχθούν στην προσπάθεια διαλεύκανσής του. Με το νέο του μυθιστόρημα, ο Ροβήρος Μανθούλης, μας μεταφέρει στη νυχτερινή ατμόσφαιρα του Παρισιού, συνδυάζοντας την αστυνομική περιπέτεια και την ψυχανάλυση. Κυκλοφορεί στη σειρά «Λαβύρινθοι», από τις εκδόσεις «ΠΥΛΗ».

  • ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Στη θάλασσα με τους ντετέκτιβ (Η REMINGTON ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ)

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΑΦΚΟΥ

Ευπώληπτα από καλή γενιά αλλά και διαμαντάκια συνήθως ελληνικής παραγωγής είναι τα αστυνομικά μυθιστορήματα που χωράνε στην τσάντα των διακοπών, διαβάζονται όμως οπουδήποτε.

Ανάμεσά τους είναι κάποια γραμμένα με ιδιαίτερο χιούμορ. Αλλά διατηρούν τη σοβαρότητα που απαιτεί το είδος και δίνουν βάρος στο μυστήριο.

Όμως και τα δυο είδη χρησιμοποιούν ως βάση την πλοκή για να αναπτύξουν απόψεις που έχουν να κάνουν με την κοινωνία ή την πολιτική. Ας ξεφυλλίσουμε μερικά από τα πιο φρέσκα:

* Από τις εκδόσεις «Πύλη» έρχεται ένα απρόβλεπτο αστυνομικό μυθιστόρημα «Η Remington του Ορφέα» γραμμένο ή μάλλον σκηνοθετημένο από τον Ροβήρο Μανθούλη. Ο γαλλοθρεμένος Μανθούλης εξελίσσει (με ιδιαίτερο χιούμορ) την πλοκή του στο Παρίσι. Ένας έλληνας συγγραφέας συναντά ξανά ύστερα από χρόνια τρεις παιδικές του φίλες (είναι αδελφές) που στον καιρό τους τον είχαν ερωτευτεί σφόδρα, και προφανώς δεν τον έχουν ξεπεράσει. Του προτείνουν τότε να τον «χρησιμοποιούν» εκ περιτροπής, κάτι που αρχικά γίνεται φευ όμως, ο Ορφέας, θα «κολλήσει» με μία από αυτές, αφήνοντας παραπονεμένες τις άλλες.

Οταν οριστικά θα ξεκολλήσει από τις αδελφές και θα πιστέψει πως έχει βρει την ησυχία του, θα βρει το πτώμα μιας εξ αυτών στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου. Και τότε θ’ αρχίσουν τα αληθινά βάσανά του, τα οποία περιλαμβάνουν και τη γραφομηχανή του, μια Remington, η οποία αρχίζει να κάνει του κεφαλιού της: συνδεμένη μ’ έναν κομπιούτερ, αρχίζει ξάφνου να δίνει οδηγίες και να γράφει αυτοβούλως!

Ο Ροβήρος Μανθούλης παρωδεί σε κάθε του σελίδα τα αστυνομικά μυθιστορήματα, διατηρώντας ωστόσο τους κανόνες τους, «παίζει» ως και με άλλους έλληνες κατοίκους της γαλλικής πρωτεύουσας (π.χ. τον συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη) για να γίνει διασκεδαστικότατος, θυμίζοντας απόμακρα τον Τζο Σοάρες.

  • ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / 29 Ιανουαρίου 2010

ΡΟΒΗΡΟΣ ΜΑΝΘΟΥΛΗΣ / Η REMINGTON ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ

Το αστυνομικό μυθιστόρημα είναι λογοτεχνικό είδος που μπορεί να αναδείξει πιο εύκολα την πένα τού επίδοξου συγγραφέα. Εχει όλα τα στοιχεία για να τον κάνει να ξεχωρίσει, αφού συνήθως το κοινό είναι δεκτικό σ’ αυτό. Ολοι έχουν ακούσει για τον Σέρλοκ Χολμς και τον Ηρακλή Πουαρό. Δεν εγείρονται μεγάλες απαιτήσεις από τον αναγνώστη, αρκεί να είναι προσεκτικός στην πλοκή. Ο Ροβήρος Μανθούλης όμως δεν είναι (μόνο) δημιουργός τέτοιων έργων. Είναι αξιόλογος σκηνοθέτης και στο βιβλίο Η Remington του Ορφέα καταφέρνει να δώσει κάτι παραπάνω. Αυτό είναι η ψυχανάλυση. Στη συγγραφική του συνταγή δεν πετά τα παραδοσιακά υλικά του είδους. Το μυστήριο είναι εκεί. Το έγκλημα, επίσης. Η αστυνομική έρευνα, το ίδιο. Η παρουσία του επιθεωρητή Μαρτινέζ, έντονη. Η εστίαση σε αντικείμενα και γεγονότα δεν λείπει.

Μαζί με όλα αυτά όμως υπάρχουν και οι διαδρομές του μυαλού. Εκεί βρίσκονται όλα. Η παραβατικότητα, η εφευρετικότητα, ο έρωτας, το υποσυνείδητο.

Η ιδιότητα του κινηματογραφιστή μάς βάζει την υποψία πως εμμέσως στο έργο μπαίνει και ο μέγας Αλφρεντ Χίτσκοκ. Το Vertigo μοιάζει αρκετά με το αστυνομικό μυθιστόρημα του Μανθούλη. Ίσως στο πανί η εξερεύνηση στη λειτουργία της… «δεύτερης συνείδησης» είναι πιο δύσκολη, όμως και στο χαρτί δεν τη βλέπουμε συχνά.

Η ανάλυση της ψυχής «δένει» αρμονικά με τα παραστρατήματά της. Ο Ορφέας είναι συγγραφέας αστυνομικών περιπετειών. Κάποια στιγμή όμως γίνεται κομμάτι μιας αληθινής ιστορίας. Της δικής του. Μπλέκεται με τρεις αδελφές και η ηδονή του έρωτα τον καθιστά ύποπτο για το φόνο της Μόιρας (μία εξ αυτών). Όσο τον πιέζει ο επιθεωρητής τόσο προσπαθεί να αναλύσει τον τρόπο λειτουργίας των άλλων δύο. Της Ιντα και της Λίζας.

Δύσκολη η γυναικεία ψυχοσύνθεση, γι’ αυτό και η «ενημερωμένη ψυχαναλύτρια» Σαλώμη τον βοηθά να την αποκωδικοποιήσει.

Στις σελίδες του βιβλίου «βλέπουμε» την Αγκάθα Κρίστι, τον Σίγκμουντ Φρόιντ, τον θείο Σέρλοκ. Η τέχνη (ειδικά η γλυπτική με τη ζωγραφική) βρίσκει μεγάλο χώρο, όπως και το σχόλιο για την εξουσία και την ξενοφοβία. Παράλληλα, εντοπίζονται μικρές οσμές χιούμορ. Ο διάλογος, οι σύντομες προτάσεις, η περιγραφή και ο ορθολογικός τρόπος εξιχνίασης του φόνου πορεύονται με την… αυτόνομη Remington, που λειτουργεί κι αυτή σαν ψυχαναλυτής τού άλλου Εγώ και της ερμηνείας του πανηδονισμού.

Καπουτσίνο καραμέλ: Ροβήρος Μανθούλης

Η Remington του Ορφέα” εκδόσεις Πύλη 2009

Μια γραφομηχανή συνδεδεμένη με υπολογιστή; Ένας υπολογιστής που διορθώνει και επεμβαίνει στα κείμενα του συγγραφέα; Ένας συγγραφέας που αντιγράφει τη ζωή αλλά και εφαρμόζει στη ζωή όσα σκέφτηκε μέσα στα αστυνομικά-του μυθιστορήματα; Τρεις αδελφές που κυνηγούν υστερικά το ίδιο αρσενικό; Ένας αστυνόμος που διαβάζει την πραγματικότητα σαν αναγνώστης αστυνομικών έργων;

Αυτό είναι το πλαίσιο της αστυνομικής ιστορίας του Ροβήρου Μανθούλη (ένα δώρο που μου ενεχειρίστηκε κι εγώ δεν ξέρω αν έγινε με σκοπιμότητα και συνυποδηλώσεις ή όχι!), μια ιστορία η οποία εξελίσσεται από τη στιγμή που ο συγγραφέας-αφηγητής, ονόματι Ορφέας, βρίσκει μέσα στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου-του το πτώμα μιας παλιάς-του αγαπημένης, της Μόιρας. Το σκηνικό ολοκληρώνουν οι δυο αδελφές της, που πέρασαν κι αυτές από το κρεβάτι-του, μια ψυχαναλύτρια, που προσπαθεί να ψυχαναλύσει τον Ορφέα, τις τρεις αδελφές αλλά και την παράδοξη κατάσταση, μια ιερόδουλη που επεκτείνει τις σεξουαλικές φαντασιώσεις.

Δεδηλωμένα το βιβλίο αναλύει το έγκλημα και τα κίνητρά-του βάσει της ψυχαναλυτικής θεωρίας και γι’ αυτό αφθονούν οι σκηνές έρωτα και ερωτισμού, δοσμένες με υπαινικτικό τρόπο, με τον τρόπο που η λογοτεχνία πλέον αρνείται να ακολουθήσει την ολοφάνερη απόδοσή-τους όπως κάνει ο κινηματογράφος. Κι ενώ δεδηλωμένα κάνει αυτό, αδήλωτα –μου φαίνεται- ότι υφέρπει μια ειρωνεία και ένα μειδίαμα στο όλο εγχείρημα. Σαν να παρωδεί το αστυνομικό είδος, τους συγγραφείς και τα κλισέ-τους, σαν να σατιρίζει υπόγεια την αιτιώδη σχέση αιτίου και εγκλήματος… (Λείπει ένα παρεξηγημένο επιμύθιο)

Πατριάρχης Φώτιος

Advertisements

One thought on “H REMINGTON ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ

  1. Παράθεμα: ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΟ ΡΟΒΗΡΟ (Μάιος 2009) « Νικος Θεοδοσιου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s