Μια ανέκδοτη ταινία για τον Αλεξάκη

Vassilis Alexakis / Βασίλης Αλεξάκης

1994-1995. Ντοκιμαντέρ. ΒΕΤΑ, έγχρωμη, 52’ (γαλλική βερσιόν) και 45’ (ελληνική βερσιόν). Για τη σειρά «Έξι δημιουργοί σε αναζήτηση προσώπων».

Ήταν μια αληθινή έκπληξη για μένα όταν στην αρχή της χρονιάς έβαλα στο βίντεο μια «ξεχασμένη» ταινία του Ροβήρου Μανθούλη. Δεν ήταν πολύ παλιά, το 94-95 γυρισμένη, αλλά έμενε όλα αυτά τα χρόνια θαμμένη στο διαμέρισμα της οδού Edmond Godinet στο Παρίσι κάτω από ένα σωρό παλιών βιντεοκασετών. Μια ταινία για τον Βασίλη Αλεξάκη που δεν έχει παιχτεί ποτέ και πουθενά!  Και φυσικά δεν ήταν μια ταινία που έπρεπε να μείνει στο περιθώριο.

Η ταινία αποτελούσε το πρώτο επεισόδιο αλλά και το δείγμα μιας πρωτότυπης πρότασης για μια τηλεοπτική σειρά έξι ντοκιμαντέρ κάτω από το γενικό τίτλο «Εξι δημιουργοί σε αναζήτηση προσώπων» αναστροφή του  τιτλου του θεατρικού έργου του Πιραντέλο «ΕΞΙ ΠΡΟΣΩΠΑ ΖΗΤΟΥΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ». Γυρίστηκαν μάλιστα δυο βερσιόν, μια γαλλική διάρκειας 52 λεπτών και μια ελληνική 45 λεπτών.

Σε αυτή τη σειρά η κάμερα ξεφεύγει από τα συνηθισμένα μονοπάτια των κινηματογραφικών πορτραίτων που στηρίζονται κυρίως σε μια ή περισσότερες συνεντεύξεις με τον δημιουργό και κάποια πλάνα από την ιδιωτική και δημόσια ζωή του.  Εδώ, η κάμερα  παρακολουθεί για ένα μεγάλο διάστημα έναν συγγραφέα την περίοδο δημιουργίας ενός έργου και ο σκηνοθέτης γίνεται ενεργό πρόσωπο στην εξέλιξη της ιστορίας.

Με στοιχεία που του παρέχουν οι σελίδες του υπό διαμόρφωση βιβλίου, γράφει διαλόγους και δημιουργεί δραματοποιημένες σκηνές ζωντανεύοντας τους ήρωες του συγγραφέα που φαίνονται όχι μόνο να παίρνουν σάρκα και οστά αλλά και να αυτονομούνται. Κατά κάποιο τρόπο ο σκηνοθέτης συμπληρώνει το μυθιστόρημα κινηματογραφικά!

Ουσιαστικά η ταινία δεν είναι παρά ένας διάλογος ανάμεσα σε δυο δημιουργούς, τον σκηνοθέτη και τον συγγραφέα με τον καθένα να χρησιμοποιεί τα δικά του εκφραστικά μέσα.

Στη συγκεκριμένη, πρώτη  ταινία της σειράς, παρακολουθούμε τον Βασίλη Αλεξάκη, το μεγάλο έλληνα συγγραφέα που ζει μόνιμα στη Γαλλία, την περίοδο που έγραφε το βιβλίο του «Η μητρική γλώσσα». Στις δραματοποιημένες σκηνές παίζουν ερασιτέχνες ηθοποιοί από την Ελληνική Κοινότητα του Παρισιού.

Δυστυχώς η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αυτή πρόταση δεν βρήκε αποδέκτες ούτε στη Γαλλία ούτε στην Ελλάδα κι έτσι έμεινε στο «ράφι».  Καιρός όμως είναι, σχεδόν είκοσι χρόνια μετά,  να συναντήσει το κοινό της μέσα από το ανοιχτό πεδίο του διαδικτύου, σε πρώτη φάση. Απολαύστε την!

ΝΙΚΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s