ΕΚΛΟΓΕΣ 2015

DSC08740crop

Αντικειμενικός μπορεί να μην είμαι στην πολιτική σκέψη, αλλά μπορώ να είμαι απέναντι στην εικόνα της δημοσιο-γραφικής διαχείρισης των προεκλογικών τηλεοπτικών πάνελ. Και αισθάνομαι πως σπαταλάται πολύτιμος χρόνος για ανούσιες συζητήσεις και καυγάδες που και επαναλαμβάνονται συνέχεια και νόημα δεν έχουν και σύννεφα κουραστικά ρίχνουν πάνω σε αυτό που ονομάζεται κοινή λογική. Σε τίποτα δεν μας βοηθούν αυτά τα πάνελ να σχηματίσουμε άλλη γνώμη από αυτήν που ήδη έχουμε. Φυσικά αιτία είναι η έλλειψη σοβαρών επιχειρημάτων, βασικά των όσων αντιπολιτεύονται τον Σύριζα. Κυκλοφορούν μονίμως δύο ή τρεις φράσεις, οι ίδιες από το πρωί μέχρι το βράδυ. Η μία με αναφορά στο μνημόνιο, η άλλη στο «δικτάτορα» Τσίπρα σε μια προσπάθεια να μειώσουν τη ρέντα που έχει προσωπικά, η δε τρίτη, αγνοώντας το χάσιμο της δεδηλωμένης, φέρνει την καταστροφή λόγω των εκλογών που αχρείαστες είναι (ή θα πρέπει να είναι, για όσους κινδυνεύουν πάλι να θαφτούν κάτω από τον οδοστρωτήρα του Σύριζα).

Συνέχεια τα κανάλια και ιδιαίτερα η ΕΡΤ-1, η οποία προσπαθεί να αξιοποιήσει τον μακρύ χρόνο ενημέρωσης που διαθέτει, ζητούν από τους πολιτικούς να τοποθετηθούν πάνω σε προγραμματικές δεσμεύσεις, όταν όλοι γνωρίζουν το πόσο ευφάνταστες είναι και πόσο ανύπαρκτες ήταν οι επιτεύξεις των απαρχαιωμένων πολιτικών. (Και πόσο βραχύβια ήταν η μετ’ εμποδίων –εξάλλου- διακυβέρνηση των νεότερων, δηλαδή της Αριστεράς).

Το μόνο αντικατάστατο μιας συζήτησης υποσχέσεων, τις οποίες υποσχέσεις δύσκολα πλέον κανείς εμπιστεύεται, είναι να επικεντρώνεται το ενδιαφέρον στην προσωπικότητα και στις ηγετικές και κυβερνητικές ικανότητες των πρωταγωνιστών της προεκλογικής αυτής ολυμπιάδας.

Φοβού τους Δεξιούς και δώρα φέροντες -αν θέλετε να διασώσετε την χώρα σας- θα έλεγε ο σημερινός Λαοκόων στους ψηφοφόρους. Όσο για τον σημερινό αρχιερέα της Δεξιάς είναι αυτός που άνοιξε κάποτε ξαφνικά το φερμουάρ και απείλησε πως θα κατεβάσει το παντελόνι του για να μας δείξει τι ωραία δώρα μας φέρνει. Αλλά το ξαναέκλεισε το φερμουάρ πριν δούμε ότι έλειπε τουλάχιστο ο εις από τους διδύμους. Ο ίδιος πρόσφατα έβριζε χυδαία τον Τσίπρα, με ύφος «μουστακαλή του Ψυρρή», αποκαλώντας τον Αλήτη και Φασίστα, στη διαβόητη «συνέντευξή» που έδωσε μόλις έλαβε το «τριήμερο παρελάσεως» από κανάλι σε κανάλι. Το ξεχάσαμε; Η «Δημοκρατία» του μπορεί να ήταν κάποτε «Νέα» αλλά στο μεταξύ γέρασε. Χωρίς να αφήσει άξιο διάδοχο του ιδρυτή της (με εξαίρεση το Γεώργιο Ράλλη δικαιούμαι να πω). Ανάλογη τύχη δεν είχε άραγε και η «κεντροαριστερά» μας;

Κάποιος μάλιστα είπε στο μεταξύ, για να αξιοποιήσει το μικρόφωνο που τυχαία κρατούσε στο χέρι: «δεν κάνουμε ένα κόμμα, τώρα που βυθίζεται η γηραιά κεντρο-αριστερο-δέξια; Να μην το πούμε ¨των νέων ευέλπιδων¨, για να μη χάσουμε τους συνταξιούχους, αλλά ¨ρυάκι¨ για να πλεύσουν μαζί μας οι μοντέρνοι». Οι μοντέρνοι είναι αυτοί που δεν τοποθετούνται σε πτέρυγα της Βουλής, γιατί μισούν τις ιδεολογίες, αλλά τσαλαβουτούν όπου βρουν περισυλλέγοντας τους αδέσποτους ψηφοφόρους της εκκλησιάς του δήμου, αυτούς που οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ονόμαζαν ιδιώτες. Αριστεροί και Δεξιοί ονομάζονταν ως γνωστόν οι καθήμενοι στα αριστερά και στα δεξιά έδρανα της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης. Ως γνωστόν, το πρόγραμμα της Αριστεράς πτέρυγας ήταν ουμανιστικό (ενώ της Δεξιάς δεν ήταν). Και, ως γνωστόν, το μόνο πρόγραμμα όλων των Δεξιών είναι η ελεύθερη αγορά. Και αυτό φτάνει. Φτάνει για την κατανάλωση, φτάνει για την ιδιωτική υγεία, φτάνει για την ιδιωτική εκπαίδευση, φτάνει για τους εξοπλισμούς. Σήμερα το ονομάζουν φιλελευθερισμό. Μόνο που μας έχει οδηγήσει, πάλι, σε μια παγκόσμια οικονομική κρίση (στην δε Ελλάδα -και αλλού- σε εξαθλίωση). Το πρόγραμμα του Σύριζα είναι αριστερό γιατί είναι ουμανιστικό. Αλλά, όπως είπαμε, δεν φτάνει το πρόγραμμα. Δημαγωγικά προγράμματα είχαν όλα τα κυβερνώντα κόμματα της Μεταπολίτευσης, αλλά είδατε πού μας οδήγησαν. Πώς μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων μια αδέξια Δεξιά που έχει, για παράδειγμα, μια φωνασκούσα και αδέξια πολιτικά ερινύα ως κομματική εκπρόσωπο την οποία στέλνει στα πάνελ μόνο και μόνο για να διακόπτει συνέχεια και τσιρίζουσα τους αντιπάλους της; Η συζήτηση γίνεται όργιο σεξουαλικό και οι τηλεθεατές κινδυνεύουν να επιστρέψουν στην κατηγορία των αναποφάσιστων (αν όχι των αναποφασιστών).

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μας έβαλε στην Ε.Ο.Κ. καλή τη πίστει «για να μετακινηθούμε λίγο από την αμερικανική ομπρέλα», όπως μου εκμυστηρεύτηκε στη συνέντευξη που μου έδωσε. (Η αποδοχή της αίτησης της Ελλάδας έγινε στις 9 Φεβρουαρίου 1976 κα η υπογραφή της συνθήκης τρία χρόνια αργότερα. Η συμβολή του επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας Γιάγκου Πεσμαζόγλου ήταν πάντως αποφασιστική). Τόσο η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρώπη όσο και στη Ευρωζώνη δεν ήταν ενέργειες μόνο αρνητικές. Απλώς, τα 36 χρόνια που μεσολάβησαν, παρά τα «πακέτα Ντελόρ», δεν απάντησαν στις προσδοκίες για ένα καλύτερο κράτος των ψηφοφόρων των κομμάτων που μας κυβέρνησαν. Και που, τελικά, μας έστειλαν να τιμωρηθούμε από τις σωφρονιστικές επιτροπές της Ευρωζώνης.

Μπορούμε να πούμε πως μια καινούρια Ελλάδα ξεκινάει τώρα, μετά από τις εκλογές του Γενάρη, μετά το Δημοψήφισμα και τις εκλογές της 20 του Σεπτέμβρη που έρχονται. Αν ξανακυβερνήσει ο Σύριζα του Αλέξη Τσίπρα θα είναι ίσως μια αναγεννητική τετραετία σαν αυτήν του Ελευθερίου Βενιζέλου του 1928-1932. Με μια Αριστερά απελευθερωμένη κυρίως από όλα εκείνα τα δεσμά που έσερνε μέχρι σήμερα στη Βουλή. Το κύριο προσόν της θα είναι, φαντάζομαι, η άσκηση της εξουσίας από τα καλύτερα στελέχη που συγκεντρώνονται γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα – στελέχη εντός ή εκτός Σύριζα. Συγνώμη, αλλά το θέμα της ποιότητας των κυβερνόντων με απασχολούσε από πάντα. Και σίγουρα πολλούς άλλους παρατηρητές της δημόσιας ζωής. Και ιδού πώς:

Όταν η Κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου μου ανέθεσε να πάρω το πρόγραμμα της ΥΕΝΕΔ και να το κάνω ΕΡΤ-2, πήρα άθελα μαζί μου και τον άγνωστό μου τότε νεαρό στρατιώτη Κώστα Σκανδαλίδη που υπηρετούσε εκεί τη θητεία του. Όταν κάποτε τον γνώρισα από κοντά υπουργό Εσωτερικών πλέον, να ετοιμάζει ένα νομοσχέδιο για καινούριο εκλογικό νόμο, του μετέφερα μια ιδέα που είχα από παλιά, την οποία είχα εμπνευσθεί από τις τριτύες του εκλογικού νόμου του Κλεισθένη, ιδρυτή της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Δηλαδή, παράλληλα με το προτιμώμενο ψηφοδέλτιο, να σταυρώνουμε και τους υποψηφίους που προτιμούμε στα ψηφοδέλτια των άλλων κομμάτων, για να έχουμε μια Βουλή από τα καλύτερα πρόσωπα της πολιτικής και όχι αναγκαστικά από αυτά που σταυρώνονται από τα κόμματα σε ψηφοδέλτια που μοιράζονται στους οπαδούς τους. Ύστερα από ένα μήνα, βλέπω μια δήλωση του Σκανδαλίδη που υιοθετεί την ιδέα μου και την προτείνει στα κόμματα. Κανένα κόμμα δεν την δέχτηκε! (Μόνο η Αλβανία την ξεσήκωσε από τη δήλωση Σκανδαλίδη και την εφάρμοσε στις επόμενες αλβανικές εκλογές!).

Με τις τριτύες ο Κλεισθένης, αναγκάζοντας τους βουλευτές να εκλέγονται με την ψήφο και των τριών τάξεων που είχε η Αττική, κατάφερε να περιορίσει την …πάλη των τάξεων που μάστιζε ακόμα την Αθηναϊκή πολιτεία εκείνη την εποχή. Αν μας δοθεί σήμερα η δυνατότητα να επιλέγουμε τόσο τους δικούς μας όσο και τους αντιπάλους μας, στις Εθνικές Εκλογές, δύο είναι οι επιλογές που θα έχουν οι ψηφοφόροι. Με την πρώτη θα σταυρώνουν το ψηφοδέλτιο και έναν αριθμό υποψηφίων του κόμματός τους και με την δεύτερη θα σταυρώνουν έναν αριθμό υποψηφίων των άλλων ψηφοδελτίων. Και δεν θα κινδυνεύει ούτε ο αρχηγός ούτε οι υποψήφιοι της λίστας επικρατείας. Έτσι, τα κόμματα θα αναγκαστούν να επιλέγουν υποψήφιους ανάμεσα σε σοβαρούς, ευγενείς και έντιμους πολίτες που και με αδέξιο κομματικό πρόγραμμα θα είναι πιο κοντά στο πατριωτικό τους καθήκον από όσους αδέξιους μας έχουν κυβερνήσει στο παρελθόν. Και θα είναι πιο αποτελεσμα-τικοί στη θέση της Αντιπολίτευσης. Γιατί, έτσι κι’ αλλιώς, σοφότερο είναι να ψηφίζουμε τον Αλέξη Τσίπρα και το καινούριο επιτελείο του.

Όσο για τις συμπληγάδες πέτρες μέσα από τις οποίες πέρασε ο Αλέξης Τσίπρας, για τα μνημόνια, ποιο είναι το καλύτερο και ποιος ο πιο μνημονιακός απ’ όλους, ακούστε τι έγραψε σήμερα Κυριακή, 30 Αυγούστου, το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ για να τελειώνουμε και μ’αυτά:

«Όλα ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2014 οπότε ο τότε πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς ζητούσε από την Άγκελα Μέρκελ να υπάρξει μια «επιεικής» αξιολόγηση που θα βοηθούσε την έξοδο της χώρας από το Μνημόνιο και τη Νέα Δημοκρατία να παραμείνει στην εξουσία. Η γερμανίδα Καγκελάριος δεν δεσμεύτηκε αλλά δεν το απέκλεισε. Στην πράξη όμως, τον τελευταίο λόγο είχε και πάλι ο Σόιμπλε.

Λίγες ημέρες μετά υπήρξε μυστική συνάντηση του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών με τον Πόουλ Τόμσεν του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για το περιεχόμενο της οποίας μάλιστα, φέρεται να ενημερώθηκε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννης Στουρνάρας. Ιδού το περιεχόμενο:

Οι δύο τους είχαν πλήρη ενημέρωση, διέθεταν στοιχεία και έβλεπαν καθαρά την επικράτηση της αριστερής αντιπολίτευσης. Έκριναν ότι οι ημέρες της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου ήταν μετρημένες και δεν πίστεψαν ούτε στιγμή το επιχείρημα του τότε Έλληνα πρωθυπουργού ότι τυχόν διευκολύνσεις στο οικονομικό πεδίο θα άλλαζαν την πορεία των πολιτικών πραγμάτων.

Και συνεχίζει εξηγώντας πως
Ο Σόιμπλε δεν ήθελε σε καμία περίπτωση να εγκαταστήσει στο κέντρο της ευρωζώνης έναν αριστερό πολιτικό ο οποίος από τότε διακήρυττε ότι σκοπός του ήταν να μεταβάλει τις προτεραιότητες της οικονομικής πολιτικής στην Ευρώπη, να καταργήσει τη λιτότητα και να στρέψει τη Γηραιά Ήπειρο προς κεϊνσιανή κατεύθυνση…

Βέβαια ο Σόιμπλε δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια μέχρι τον σχηματισμό κυβέρνησης από τον Τσίπρα αφού φρόντιζε να μεταφερθεί στον τέως- πια πρωθυπουργό- της αριστερής κυβέρνησης τα μηνύματα του, όπως την απειλή ότι «θα σας γδάρουν σαν λαγούς και θα ανεμίζουν τα τομάρια σας στους Podemos». (Για τη συνέχεια, διαβάστε το Βήμα της Κυριακής).

Όπως όλοι γνωρίζουν, η ελληνική Δεξιά και η Γερμανική Δεξιά (των Μέρκελ, Σόιμπλε) ανήκουν στο ίδιο κόμμα της Ευρωβουλής, στο λεγόμενο Λαϊκό Κόμμα. Κα τα λένε συχνά «από κοντά» στα γραφεία τους στις Βρυξέλες.

Ρ. Μ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s