Αφιέρωμα: Ροβήρος Μανθούλης, ο Αθέατος Σκηνοθέτης

DSC09726

Η ΒΟΥΛΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, σε ένα τρίμηνο αφιέρωμα στο σπουδαίο Έλληνα σκηνοθέτη, Ροβήρο Μανθούλη, προβάλλει ένα μεγάλο μέρος του κινηματογραφικού του έργου.

Στο πλαίσιο αυτού του αφιερώματος, ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, κ. Νίκος Βούτσης, τιμά σε ειδική τελετή στο Εντευκτήριο της Βουλής, το σπουδαίο σκηνοθέτη για τη μεγάλη προσφορά του στον ελληνικό και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.

Το αφιέρωμα περιλαμβάνει 30 ντοκιμαντέρ, 4 ταινίες μυθοπλασίας του σκηνοθέτη καθώς και  3 ντοκιμαντέρ με θέμα τη ζωή και το έργο του, ενώ όλα τα έργα του Ροβήρου Μανθούλη προλογίζονται από τον ίδιο.

Την αυλαία του αφιερώματος ανοίγει το ντοκιμαντέρ «Ροβήρος Μανθούλης- ο Αθέατος Σκηνοθέτης» (πρώτη τηλεοπτική προβολή), σε σκηνοθεσία του Νίκου Θεοδοσίου, στενού συνεργάτη και προσωπικού φίλου του Ροβήρου Μανθούλη.

Οι προβολές θα γίνονται κάθε Παρασκευή και Σάββατο, στις 23:15, ξεκινώντας από την Παρασκευή,  11 Μαρτίου.

Επίσης θα πραγματοποιηθούν 4 επετειακές προβολές: την Τρίτη, 8 Μαρτίου (παγκόσμια ημέρα των γυναικών), τη Δευτέρα, 21 Μαρτίου (παγκόσμια ημέρα ποίησης), την Πέμπτη, 31 Μαρτίου (έναρξη εμφυλίου) και την Πέμπτη, 21 Απριλίου.

                ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΡΟΒΗΡΟ ΜΑΝΘΟΥΛΗ 2016
α/α ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΩΡΑ ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
1 ΤΡΙΤΗ 8/3 22.00 Lilly’s Story
  00.15 Η Μελίνα στο Παρίσι
2 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11/3 23.15 Νίκος Θεοδοσίου: Ο Αθέατος Σκηνοθέτης
00.40 Λευκάδα, Νησί των Ποιητών
3 ΣΑΒΒΑΤΟ 12/3 23.15 Μπλουζ με Σφιγμένα Δόντια
00.45 Ο Άνθρωπος με την Κινηματογραφική Μηχανή
4 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/3 23.15 Οι Τσιγγάνοι: Οι Παρίες της Ουγγαρίας
00.30 Οι Τσιγγάνοι: Οι Νέοι Καστιλλιάνοι (Ανδαλουσία)
5 ΣΑΒΒΑΤΟ 19/3 23.15 Ανεβαίνοντας το Μισισιπή                                   (α΄μέρος- Τα Μπλουζ του Νότου)
Ανεβαίνοντας το Μισισιπή                                    (β΄μέρος- Πώς Δραπετεύεις απ’ το Γκέτο)
6 ΔΕΥΤΕΡΑ 21/3 14.10 Λευκάδα, Νησί των Ποιητών
17.30 Μίκης και Μουστακί: Είμαστε Δυο
22.00 Γιάννης Ρίτσος: οι Ρίζες του
7 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25/3 23.15 Ροβήρος Μανθούλης: Μια Ταινία, Μια Ζωή
8 ΣΑΒΒΑΤΟ 26/3 23.15 Τα Λευκά Μπλουζ
Τα Νανουρίσματα που Ξυπνούν
Κούβα, Μουσική και Ζωή
9 ΠΕΜΠΤΗ 31/3 23.15 Βίοι Παράλληλοι του Εμφυλίου – Επεισόδια 1 & 2
10 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/4 23.15 Βίοι Παράλληλοι του Εμφυλίου – Επεισόδια 3 & 4
11 ΣΑΒΒΑΤΟ 2/4 23.15 Βίοι Παράλληλοι του Εμφυλίου – Επεισόδια 5 & 6
12 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8/4 23.15 Ιρλανδία, η Μνήμη ενός Λαού
Αυστραλία, η Ενδοχώρα
13 ΣΑΒΒΑΤΟ 9/4 23.15 Οι Σαχραουοί εν αναμονή
Η Δική μου Γιάφα
14 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15/4 23.15 Αίγυπτος, το Μουρμούρισμα των Πυραμίδων
Υεμένη, από τα Ύψη της Αραβίας
15 ΣΑΒΒΑΤΟ 16/4 23.15 Αργεντινή: Το Ταγκό Πεθαίνει την Αυγή
Αργεντινή: Οι Γκάουτσος του Γκουέμες
16 ΠΕΜΠΤΗ 21/4 23.15 Η Δικτατορία των Ελλήνων Συνταγματαρχών
Η Μελίνα στο Παρίσι
Μίκης και Μουστακί: Είμαστε Δυο
17 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22/4 23.15 Ελλάδα, η Κραυγή της Σιωπής
Ελλάδα, οι Ναυαγοί της Ιστορίας
18 ΣΑΒΒΑΤΟ 23/4 23.15 Πρόσωπο με Πρόσωπο
19 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6/5 23.15 Ο Κινηματογράφος του Πραγματικού
Χρόνια Ερωτικά  (Ελληνικά Σινερομάντζα)
20 ΣΑΒΒΑΤΟ 7/5 23.15 Ψηλά τα Χέρια Χίτλερ
21 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/5 23.15 Ουγγαρία, Έκκληση στις Πηγές
Σικελία, η Γη που Αιμορραγεί
22 ΣΑΒΒΑΤΟ 14/5 23.15 Country- Music, η Νοσταλγία του Φαρ-Ουέστ
Λουιζιάννα, Άσε τον Καιρό να Τρέχει
23 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20/5 23.15 Η Ζωή είναι Θέαμα
Η Τηλεόραση των Μπόμπιρων
24 ΣΑΒΒΑΤΟ 21/5 23.15 Νίκος Θεοδοσίου: Ο Αθέατος Σκηνοθέτης
Advertisements

Ο Μανθούλης για το μοντάζ

Μονταζ

Την Τρίτη 5 Γενάρη και ώρα 7:30, θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του σκηνοθέτηΡοβήρου Μανθούλη με θέμα τα κύρια εκφραστικά μέσα που συνθέτουν την σκηνοθεσία και με τίτλο Μοντάζ. Συνέχεια

Στη Σχολή Σταυράκου

Ανακοίνωση της Σχολής Σταυράκου

MASTER CLASS με τον ΡΟΒΗΡΟ ΜΑΝΘΟΥΛΗ
«Η Ταυτότητα του Σκηνοθέτη»

Ο διεθνής μας σκηνοθέτης Ροβήρος Μανθούλης την Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2015 στις 18:00 θα βρίσκεται στη Σχολή Σταυράκου για ένα Master Class με θέμα την «Ταυτότητα του Σκηνοθέτη». Ο Μαίτρ της έβδομης τέχνης, μέσα από «σημαδιακές», όπως ο ίδιος τις ονομάζει, σκηνές της φιλμογραφίας του, αλλά και μέσα από αποσπάσματα ταινιών άλλων σκηνοθετών, θα εξερευνήσει μαζί με τους σπουδαστές μας την έννοια της «Ταυτότητας του Σκηνοθέτη», όπως αυτή διαποτίζει μία κινηματογραφική ταινία και αποκαλύπτει την αισθητική και ηθική πρόταση που ο κινηματογραφιστής απευθύνει στο θεατή, ενώ ο ίδιος ο δημιουργός ως φυσικό πρόσωπο παραμένει αθέατος.

Η εκδήλωση είναι ανοιχτή για το κοινό.

ΕΚΛΟΓΕΣ 2015

DSC08740crop

Αντικειμενικός μπορεί να μην είμαι στην πολιτική σκέψη, αλλά μπορώ να είμαι απέναντι στην εικόνα της δημοσιο-γραφικής διαχείρισης των προεκλογικών τηλεοπτικών πάνελ. Και αισθάνομαι πως σπαταλάται πολύτιμος χρόνος για ανούσιες συζητήσεις και καυγάδες που και επαναλαμβάνονται συνέχεια και νόημα δεν έχουν και σύννεφα κουραστικά ρίχνουν πάνω σε αυτό που ονομάζεται κοινή λογική. Σε τίποτα δεν μας βοηθούν αυτά τα πάνελ να σχηματίσουμε άλλη γνώμη από αυτήν που ήδη έχουμε. Φυσικά αιτία είναι η έλλειψη σοβαρών επιχειρημάτων, βασικά των όσων αντιπολιτεύονται τον Σύριζα. Κυκλοφορούν μονίμως δύο ή τρεις φράσεις, οι ίδιες από το πρωί μέχρι το βράδυ. Η μία με αναφορά στο μνημόνιο, η άλλη στο «δικτάτορα» Τσίπρα σε μια προσπάθεια να μειώσουν τη ρέντα που έχει προσωπικά, η δε τρίτη, αγνοώντας το χάσιμο της δεδηλωμένης, φέρνει την καταστροφή λόγω των εκλογών που αχρείαστες είναι (ή θα πρέπει να είναι, για όσους κινδυνεύουν πάλι να θαφτούν κάτω από τον οδοστρωτήρα του Σύριζα). Συνέχεια

«Η Δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει με ‘ξεβράκωτους’ και λιγόφαγους, αλλά όχι χωρίς ουμανιστές»

 Δημοσιεύθηκε στην ΑΥΓΗ, 25.07.2015

Ως σχόλιο πολίτη και όχι πολιτικού, σχόλιο αυθόρμητο και ασυγκράτητο, θα περιοριστώ μόνο σε ένα, σ’ αυτό για το οποίο τηρείται σιγή. Αναφέρομαι στη βαρύτατη ευθύνη των κομμάτων του «Μένουμε Ευρώπη» για την ραγδαία αφαίμαξη των τραπεζικών αποθεμάτων από τους έχοντες, με αναγκαστική συνέπεια την ταλαιπωρία των ασθενέστερων τάξεων έξω από κλειστές τράπεζες και γύρω από τυραννικές συσκευές που διανέμουν, δίκην κατοχικού συσσιτίου, το καθημερινό χαρτζιλίκι μας. Ψευδεστάτως ωρυόμενοι «Ψηφίστε ΝΑΙ γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ θα μας βγάλει από το ευρώ», ανευθυνο-υπεύθυνοι πολιτικοί οδήγησαν τη χώρα στην άκρη του γκρεμού, φορτώνοντας σταδιακά και μυστικά στην πλάτη ενός περήφανου λαού, του ελληνικού, ένα δυσβάσταχτο και παράνομο χρέος.

Τώρα, από την άλλη, τη δική μου, μεριά είμαι υποχρεωμένος να εξάρω την επαγγελματική ποιότητα και τις γνώσεις των Ελλήνων παρουσιαστών, δημοσιογράφων, ανταποκριτών, οικονομολόγων και πολιτικών αναλυτών που εμφανίζονται στα πάνελ. Πράγμα που με φέρνει στην προσέγγιση ή, μάλλον, στην έλλειψη προσέγγισης που διακρίνει την κυβερνητική πολιτική απέναντι στην τηλεόραση. Δεν θα αναφερθώ στις τύχες των εμπορικών καναλιών, αναμένοντας την απόφαση για περιορισμό των αδειών και την επιστροφή και εφαρμογή επιτέλους του νόμου για το 1,5%. Όπως όλοι γνωρίζουν, σε καμιά χώρα της Ευρώπης δεν λειτουργούν περισσότερα από δύο με τρία ερτζιανά εμπορικά κανάλια. Τα υπόλοιπα είναι συνδρομητικά.

Είμαστε υποχρεωμένοι να διαπιστώσουμε ότι η ΕΡΤ1 λειτουργεί άψογα σήμερα, τόσο αισθητικά όσο και πολιτικά. Ωστόσο, ας μου επιτραπεί να σημειώσω ότι τεράστια είναι η ευθύνη της κυβέρνησης για την πλήρη εγκατάλειψη της πολιτιστικής αναβάθμισης της υπόλοιπης τηλεόρασης που είναι ο κύριος, καίριος, στρατηγικός και επείγων παράγοντας για να λειτουργήσει μια τηλεοπτική πολιτεία – για να μην πω κράτος. Είναι απαράδεκτο και παράδοξο ένα θέμα που έχει ερευνηθεί, συζητηθεί και νομοθετηθεί πριν από μισό αιώνα σε όλες τις ευρωπαϊκές τουλάχιστον χώρες να σέρνεται ακόμα στα υπόγεια της συριζικής πολιτικής σκέψης. Αρκεί να κάνετε μια σύντομη επίσκεψη στις ΕΡΤικές εγκαταστάσεις της Μεσογείων – Κατεχάκη, κύριε πρωθυπουργέ, για να αντιληφθείτε ένα πρόβλημα, γνωστό από χρόνια εξάλλου.

Μία από τις πρώτες βιαστικές απορίες – καταγγελίες, κύριε πρωθυπουργέ, είναι το αδυσώπητο ερώτημα: Γιατί η τηλεόραση απέδρασε από την εποπτεία του υπουργείου Πολιτισμού και επέστρεψε στην υπευθυνότητα υπουργών υπεύθυνων για τον Τύπο; Εκεί δηλαδή όπου την είχε εγκαταστήσει η χούντα από την πρώτη στιγμή. Καμιά απάντηση και δικαιολογία δεν θα ευσταθεί, κύριε πρωθυπουργέ. Η μόνη σας διέξοδος είναι η άμεση επιστροφή μας στο υπουργείο Πολιτισμού. Και συγγνώμη για το «μας», αλλά έχοντας εγκαινιάσει τα τρία κανάλια της ελληνικής ραδιοτηλεόρασης και διευθύνει, στη συνέχεια, τόσο την ΕΡΤ1 όσο και την ΕΡΤ2 (το πρόγραμμα φυσικά) καταλαβαίνετε τη ζωηρότητα του ενδιαφέροντός μου για την τύχη τους – έστω και μετά από σαράντα έτη! Η οποία τύχη τους κινδυνεύει. Η τηλεόραση κινδυνεύει να απομακρυνθεί από τη βασική της λειτουργία, που είναι η ηθική, αισθητική, ψυχική εξωσχολική καλλιέργεια και συναισθηματική υγεία των πολιτών. Πολύ φοβάμαι πως ουδείς υπεύθυνος της πολιτείας δεν μοιάζει να ανησυχεί για την αγωνία των εργαζομένων στην ΕΡΤ2 και την ΕΡΤ3 στην προσπάθειά τους να επαναφέρουν τα κανάλια τους στο προ της «Μαύρης Αυλαίας» επίπεδο. Όσο και αν φαίνεται περίεργο, η πνευματική και ψυχαγωγική καλλιέργεια ενός λαού προηγείται στην ημερησία του διατροφή, γιατί είναι αυτή που αδυνατεί να την παρασκευάσει με δικά του μέσα. Η Δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει με «ξεβράκωτους» και λιγόφαγους, αλλά χωρίς ουμανιστές καταλήγει στην αποσύνθεση, αντί να οδηγείται στην Αναγέννηση. Με Βουλή ή χωρίς Βουλή. Με λογύδρια ή χωρίς λογύδρια…

Με εμπιστοσύνη,

Ροβήρος Μανθούλης

ΥΓ.: Θα μπορούσα να φέρω προς υπεράσπισή μου αποσπάσματα από το βιβλίο μου «Το κράτος της τηλεόρασης». Δεν ήμουν ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τον Ανδρέα Παπανδρέου να το διαβάσει και να το διανείμει στα στελέχη της ΕΡΤ. Θα θέσω όμως υπόψη σας, κύριε πρωθυπουργέ, μερικά σύντομα, αλλά επίκαιρα σχόλια του κ. Γρηγόρη Πασχαλίδη, αναπληρωτή καθηγητή στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, που είχε κάνει το 2010: «Στον απολογισμό της θητείας του ως αναπληρωτή γενικού διευθυντή της ΕΡΤ (‘Το κράτος της τηλεόρασης’, 1981), ο Ροβήρος Μανθούλης κατέθεσε την πλέον ολοκληρωμένη διάγνωση για την παθολογία της ελληνικής δημόσιας τηλεόρασης. Η νέα διοίκηση της ΕΡΤ οφείλει να μελετήσει προσεκτικά τα παραπάνω ντοκουμέντα, τα οποία υπενθυμίζουν ότι το αύριο της ελληνικής δημόσιας τηλεόρασης έχει καθυστερήσει πολύ καιρό τώρα. Ότι ακόμη και τις λίγες φορές που κάποιοι τόλμησαν να το οραματιστούν και να το επιδιώξουν, η προσπάθειά τους διακόπηκε μεσοστρατίς, καταδικάζοντας αυτό το αύριο να είναι διαρκώς ελευσόμενο αλλά και συστηματικά αναβαλλόμενο… Ένα από τα σπουδαιότερα ζητήματα που είχε θέσει ο Μανθούλης έγινε πρόσφατα πραγματικότητα: Η ΕΡΤ υπάγεται πλέον στο υπουργείο Πολιτισμού (!). Η απεμπλοκή της από τον τομέα του πολιτικού σχεδιασμού (υπουργείο Προεδρίας ή Εσωτερικών) σηματοδοτεί την καθυστερημένη αναγνώριση της δημόσιας τηλεόρασης ως ενός κρίσιμου τομέα της πολιτισμικής πολιτικής».

Συνέχεια

Το Προκτεράτο των Θεσμών

Δημοσιεύθηκε στο Huffington Post, 27/06/2015

Αυτό που δεν καταλαβαίνω στην παρούσα ελληνική χάβρα είναι γιατί τόσοι και τόσοι σοβαροί και συμπαθητικοί πολιτικοί (εξαιρώ αυτούς με το λίγο ως πολύ χουντικό φιλοσοφικό παρελθόν) συναγωνίζονται σε ανοησίες. Εντάξει, τα κόμματα και τα κομματίδια της αντιπολίτευσης έχουν προηγούμενα με τον Σύριζα. Εντάξει, δε μπορούν να ανεχτούν την ξαφνική του άνοδο και την ξαφνική τους κάθοδο. Αλλά δεν μπορούν να μην αναγνωρίσουν τον σκληρό αγώνα της κυβέρνησης να περιορίσει τις ασυλλόγιστες μνημονιακές αξιώσεις των ευρωπαίων Εμνημόνων.

Ο Τσίπρας φταίει που τα άχρηστα μπλά-μπλά των θεσμών κράτησαν 5 μήνες; «Θέλουμε την Ελλάδα στο Ευρώ! Θέλουμε την Ελλάδα στο Ευρώ!» αλλά εννοούσαν τον Σαμαρά, όχι τον Τσίπρα (και τον Βαρουφάκη που τους είχε καθίσει στο λαιμό!). Οι αντιπολιτευτές τα βάζουν με το δημοψήφισμα.

Συγνώμη, πού είναι το πρόβλημα; Έπρεπε να αποδεχτεί η κυβέρνηση το τελεσίγραφο των θεσμών; Θα πέφταν οι ίδιοι απάνω της και θα την αποκαλούσαν «μνημονιακή»! Αυτό άλλωστε ήταν και η πρώτη φάση της επικοινωνιακής εκστρατείας της «ομάδας» Σόίμπλε. Γιατί πρέπει να σας πω ότι η «δημοσιογραφική» αυτή συμμορία υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια. Άρχισε με την διάδοση ψευδών ειδήσεων όταν εκδηλώθηκε η κρίση στην Πορτογαλία. Το δήλωσε επίσημα και ο τότε πρωθυπουργός Σώκρατες. Τον πίστεψα όταν διάβασα το διαβόητο άρθρο στο γαλλικό «Εξπρές» με τίτλο Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΑΝΕΥ ΟΠΛΩΝ ΑΛΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (25/2/2015). Λες και είχαμε κυβέρνηση του Πεταίν…

«Οι Τσίπρας και Βαρουφάκης ενέδωσαν στις απαιτήσεις των ευρωπαίων πιστωτών τους» βιάζεται να πει ο Ζαν-Μισέλ Ντεμέτζ που το γράφει. Την ίδια μέρα, ο Σόιμπλε δήλωνε: «Να δούμε τώρα τι θα πει ο Τσίπρας στους ψηφοφόρους του»! Και το άρθρο του Εξπρές τελειώνει με την εξής χιτλερική φράση: «Το ντεφάκτο ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ επιβλήθηκε ήδη από τους Ευρωπαίους στο Ελληνικό κράτος, το 2010! Το ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ αυτό δεν πρόκειται με τίποτα να αρθεί αν οι μεταρρυθμίσεις (του ΔΝΤ και των ευρωπαϊκών θεσμών) δεν εφαρμοστούν»!!! Ορίστε Κύριοι Αντιπολιτευτές σε ποιανών κήπο σκάβετε. Δεν βλέπετε πως ο Φον Σόιμπλε και η Φόνισσα Λαγκάρντ έχουν ανάγκη από εγχώρια φερέφωνα; Αλλιώς, πέστε ΝΑΙ επιτέλους στο δημοψήφισμα να ησυχάσουμε και μη μας ταλαιπωρείτε με ανθυγιεινή εθνικοφροσύνη.

Εγώ θα πω ΟΧΙ, μαζί με τον Νομπελίστα οικονομολόγο Τομά Πικετί (που έγραφε πρότινος στο LES ECHOS:

«Είχαμε πολύ χειρότερες κρίσεις στο παρελθόν. Το 1945, το Χρέος της Γαλλίας και της Γερμανίας έφτασε στο 200% του ΑΕΠ! Νομίζετε ότι το εξόφλησαν με το πλεόνασμα; Όχι βέβαια! Αλλιώς θα ήμασταν ακόμα εκεί. Υπήρξε και αναδιάρθρωση και κούρεμα. Αλλά, αναφορικά με την Ελλάδα, υπάρχει μια ιστορική αμνησία στους Ευρωπαίους κυρίως στους Γερμανούς. Πράγμα λίαν ενοχλητικό για μια χώρα για την οποία η ιστορική μνήμη είναι πολύ σημαντική. Επιμένω σ’ αυτό το σημείο. Η ιστορική αμνησία μας κοστίζει πολύ ακριβά» .

Θα το πω μαζί και με τον μέγα Γάλλο φιλόσοφο Εντγκάρ Μορέν που έστελνε πρότινος το εξής μήνυμα στους Ευρωκράτες:

«Θα το αντιληφθείτε αργότερα, κατόπιν εορτής, πως η εγκατάλειψη της Ελλάδας, θα είναι εξίσου σοβαρή με την εγκατάλειψη της Ισπανικής Δημοκρατίας» (Όταν της επετέθη ο Φράνκο με την στρατιωτική βοήθεια της -Χιτλερικής- Γερμανίας).

«Παράδοση όπλων, αλά ελληνικά»!

Άρθρο του πολιτικού αναλυτή Ζαν-Μισέλ Ντεμέτζ, σπεσιαλίστα της ευρωπαϊκής πολιτικής (γαλλικό περιοδικό «Εξπρές» της 25 Φεβρουαρίου 2015).

Στη σελίδα 78 του Εξπρές διαβάζουμε μια ανακοίνωση που διαφημίζει κρουαζιέρα «στις πηγές της του ελληνικού πολιτισμού, γιατί οι Έλληνες εφεύραν τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία και το θέατρο» μας θυμίζει το Εξπρές το οποίο και οργανώνει την κρουαζιέρα.

Και στη σ. 66, θα βρούμε ένα άρθρο αρκετά παιδαριώδες του κ. Ντεμἐτζ για τους σημερινούς Έλληνες που μοιάζουν κατώτεροι των προγόνων τους. Ας πάρουμε τις αστειότητές του μία προς μία.

Τα ηγετικά στελέχη του Σύριζα βρέθηκαν απομονωμένοι στις Βρυξέλες -μας λέει ο σπεσιαλίστας του Εξπρές.

Αγαπητέ Κύριε Σπεσιαλίστα, κομίζετε γλαύκα στην Αθήνα, όπως έλεγαν οι πρόγονοί μας. Διατείνεστε ότι ανακαλύψατε αυτό που όλος ο κόσμος γνωρίζει -εκτός από τους «σπεσιαλίστες» της ευρωπαϊκής πολιτικής: ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση (η πρώτη της Αριστεράς που έχει εκλεγεί στην παγκόσμια ιστορία) θα βρίσκονταν «απομονωμένη» ανάμεσα στους γραβατωμένους της Ευρωπαϊκής μπουρζουαζίας! Μόνο ένας «ευρω-σπεσιαλίστας» είναι ικανός να ανησυχήσει μην τυχόν το «Γκρουπ των Βρυξελών» σπεύσει να αγκαλιάσει τους Συριζίστες Τσίπρα και Βαρουφάκη και να τους γεμίσει φιλιά.

Οι Τσίπρας και Βαρουφάκης ενέδωσαν στις απαιτήσεις των ευρωπαίων πιστωτών τους -κατά τον σπεσιαλίστα Ντεμέτζ.

Ως καλός δημοσιογράφος «σπεσιαλίστ», δεν μας λέτε ούτε τι ζήτησαν οι Έλληνες ούτε τι «απαίτησαν» οι πιστωτές τους. Ούτε τις πηγές σας, εξάλλου. Γιατί θα ήσασταν υποχρεωμένος να αναφέρετε το όνομα του Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε. Όλος ο κόσμος γνωρίζει, Κύριε Σπεσιαλίστα, τι απαίτησαν οι Έλληνες, τι ζήτησαν οι Ευρωκράτες και τι ενέδωσε ο ένας και ο άλλος. Μάλιστα, η Ελληνική Αριστερά σήμερα στην κυβέρνηση αναγνώρισε το περίφημο ελληνικό Χρέος. Ποιος σας είπε ότι δεν το αναγνώρισε; Ένας πραγματικός σπεσιαλίστας θα το ήξερε, έτσι δεν είναι; Ένα Χρέος για το οποίο πάντως δεν ευθύνεται η Αριστερά. Αλλά οι φίλοι των φίλων σας της ελληνικής Δεξιάς και των κεντρώων συμμάχων τους. Μια Επιτροπή της Ελληνικής Βουλής ψάχνει να βρει αυτή τη στιγμή πώς μπόρεσε να δημιουργηθεί ένα τέτοιο Χρέος. Ίσως τελικά με την συνενοχή των ευρωπαίων φίλων σας.

Η νέα κυβέρνηση της άκρας αριστεράς θα αντέξει σ’ αυτήν την υπαναχώρηση; dixit ο Μεσιέ σπεσιαλίστας

Καταρχάς, ένας γνήσιος «σπεσιαλίστας της Ευρώπης» -άρα και της Ελλάδας- θα’ πρεπε να παρακολουθεί πού και πού τουλάχιστο αυτά που συμβαίνουν στη χώρα της οποίας υποτίθεται ότι είναι ο σπεσιαλίστας, έτσι δεν είναι Μεσιέ;

Ε, λοιπόν, η πραγματικότητα είναι ότι ο ελληνικός λαός,
μπορούμε να πούμε σύσσωμος, στάθηκε αμέσως στο πλευρό της Κυβέρνησης αυτής της Αριστεράς. Και οι περισσότεροι υποστηριχτές της, σ΄ όλο αυτό το πλήθος, είναι οι ψηφοφόροι της δεξιάς! Μάλιστα, Μεσιέ. Και σήμερα που μιλάμε, αυτό έχει επιβεβαιωθεί από πέντε (5) διαδοχικές σφυγομετρήσεις. Η τελευταία δημοσιεύτηκε σήμερα. Αλλά οι γνήσιοι σπεσιαλίστες ικανοποιούνται όταν παίρνουν τις πληροφορίες τους από τους πολιτικούς τους φίλους. Δεν σας είπαν, από την πρώτη κιόλας μετεκλογική σφυγμομέτρηση της 14 Φεβρουαρίου (την οποία θα έπρεπε να γνωρίζετε και όχι να κάνετε τον ανήξερο, αφού γράψατε το άρθρο σας στις 25 Φεβρουαρίου) ότι το εκλογικό ποσοστό του Σύριζα ανέβηκε από 36% σε 46%! Και η υποστήριξη της νέας κυβέρνησης στα 82%! Να μη σας πω πού κατέβηκε το ποσοστό των φιλών των Πρώσων φίλων σας… Δεν σας κάνει εντύπωση ότι ο Χερ Σόϊμπλε που έλεγε «Να δω τι θα πει τώρα ο Τσίπρας στους ψηφοφόρους του» σίγησε ξαφνικά; Ξέρει σε ποια ύψη έφτασε ο Τσίπρας και δεν σας λέει τίποτα; Να σας απαλλάξει από το ρεζιλίκι να γράφετε ασυναρτησίες;

Και ας έρθουμε στην άθλια ευκολία (μάλιστα, άθλια, για έναν οδηγητή της κοινής γνώμης) ευκολία εξάλλου αρκετά δημοφιλής στις γραμμές των ευρωπαίων δημοσιογράφων, να ονομάζουν τον Σύριζα «άκρα αριστερά», για να τρομάξουν το ανίδεο Γαλλο αλλά καλοπροαίρετο Γάλλο πολίτη. Ομολογώ ότι μερικοί σπεσιαλίστες δικαιολογούνται λόγω του πτωχού τους λεξιλογίου. Δεν είναι και τόσο δύσκολο να πληροφορηθεί κανείς πως υπάρχουν τουλάχιστο 5 πολιτικές ομάδες που θα ήταν περήφανες να θεωρούνται «άκρα αριστερά». Ανάμεσά τους το Ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Ο Σύριζα, που είναι απόγονος του ΕΑΜ, αυτοχρίζεται ριζοσπαστική αριστερά για να μην συγχέεται με κόμματα σοσιαλιστικά, όπως το Πασόκ. Οπότε βάλτε στοπ στα της «άκρας» αριστεράς. Γιατί αλλιώς, θα πρέπει να μες εξηγήσετε τι ακριβώς είναι η άκρα αριστερά.

Παράδοση άνευ όρων «αλά ελληνικά»

Ίσως δεν είσθε εσείς ο υπεύθυνος του τίτλου του άρθρου σας, αλλά αναγνωρίστε τουλάχιστο πως είναι αρκετά υβριστικό.

Στην παγκόσμια ιστορία τους, οι Έλληνες δε έχουν τη φήμη να παραδίδονται εύκολα. Παράδοση άνευ όρων αλά γαλλικά, θα το καταλάβαινα. Αλλά παράδοση αλά ελληνικά, δεν είναι πολύ ιστορικό, έτσι δεν είναι Μεσιέ σπεσιαλίστα; Ας πάρουμε τα πιο πρόσφατα από τα ιστορικά γεγονότα. Από τότε που πέρασαν τα σύνορά της Γαλλίας οι Γερμανοί, χρειάστηκαν δέκα φορές λιγότερο χρόνο για να την καταλάβουν απ’ όσο χρειάστηκαν για να καταλάβουν την Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι ο κύριος όγκος του ελληνικού στρατού βρισκόταν στην Αλβανία κυνηγώντας μισό εκατομμύριο Ιταλούς με τους οποίους ο Μουσολίνι είχε εισβάλει στη χώρα μας. Ήταν οι ίδιοι Ιταλοί που, λίγο νωρίτερα χρειάστηκαν μια μέρα για να εισβάλουν στη Γαλλία και να αποκτήσουν το μερδικό τους από τη γαλλική γη.

Θα σας προσφέρω τώρα μια λεπτομέρεια της Ιστορίας, της Ευρωπαϊκής βέβαια, η οποία είναι σίγουρο πως έχει διαφύγει της προσοχής των «ειδικών της ευρωπαϊκής πολιτικής». Λίγες μέρες μετά την λήξη των μαχών στην Ελλάδα, ο Χίτλερ -που δεν αιχμαλώτισε τον ελληνικό στρατό όπως έκανε με τον γαλλικό- κάλεσε ένα λόχο ελλήνων στρατιωτών να παρελάσει στο Βερολίνο για να δείξει στο γερμανικό λαό τι θα πει γενναίος στρατιώτης! (Λέγεται ότι είχε παρατάξει στα πεζοδρόμια γάλλους αιχμαλώτους). Διαβάστε το λόγο που έβγαλε ο Χίτλερ στο Ράιχσταγκ, της 5ης Μαΐου του 1941, αν θυμάμαι καλά, για να το πληροφορηθείτε.

Αλλάξτε λοιπόν, παρακαλώ Κύριε, τον τίτλο του άρθρου σας, έστω αναδρομικά. Πώς τα καταφέρνετε, Μεσιέ Σπεσιαλίστα, με ανακριβείς τίτλους και υποτίτλους να γυρίζετε γύρω από μια φράση: «συνθηκολόγηση άνευ όρων»! Μπορεί κανείς να υποψιαστεί τι κρύβει η συνέχεια. Κρύβει σειρά από αναλήθειες αν όχι ύβρεις, εμπνευσμένες από τον αστυνομικό εγκέφαλο του Πρώσου πολιτικού Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Του οποίου μοιάζετε να θέλετε να γίνετε μαθητής. Συνθηκολόγηση; Δεν εννοείτε την συνθηκολόγηση της Γαλλίας ενώπιον του Χίτλερ, αλλά της Ελλάδας ενώπιον ενός γκαουλάιτερ ονόματι Σόιμπλε. (Γκαουλάϊτερ, ειρήσθω εν παρόδω, είναι το παρατσούκλι που του έχουν βγάλει στο Γιούρογκρουπ). Μπορούμε να μιλάμε για Γκαουλάιτερ όταν ανακαλύπτουμε πώς ο σπεσιαλίστας μας του ΕΞΠΡΕΣ τελειώνει το άρθρο του. Διαβάστε: «Το ντεφάκτο ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ επιβλήθηκε από τους Ευρωπαίους στο Ελληνικό κράτος, από το 2010! Το ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ αυτό δεν πρόκειται με τίποτα να αρθεί αν οι μεταρρυθμίσεις δεν εφαρμοστούν»!!!

Νομίζει κανείς πως ακούει τη φωνή του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Μόνο που ο Βαρουφάκη εξελέγη στο μεταξύ «Διανοητής, 2ος στον κόσμο», μετά τον Τομά Πικετί, Βραβείο Νόμπελ, από σφυγμομέτρηση του βρετανικού επιστημονικού περιοδικού Προσπέκτ. Ενώ ο αγαπητός σας Σόιμπλε παραμένει πρώσος γκαουλάιτερ…

Πώς γίνεται τώρα ένας δημοσιογράφος του Εxpress να τρέχει πίσω από έναν «pétainisme» που μας περιβάλλει όλο και στενότερα, μυστήριο…

Ροβήρος Μανθούλης
31/3/2015

ΥΓ. 1

Ιδού, πάντως, Κύριε σπεσιαλίστα, αυτά που το Γιούρογκρουπ απαίτησε από τη νέα ελληνική κυβέρνηση, χωρίς αποτέλεσμα, μέχρι σήμερα τουλάχιστο. Θα σας είναι χρήσιμη η πληροφορία για τις μελλοντικές ευρωπαϊκές αναλύσεις σας:
-Απαίτησε να μειώσει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και τις συντάξεις απάντων των Ελλήνων κατά 40%.
-Να μειώσει τον αριθμό των υπαλλήλων κατά 30%.
-Να πουλήσει το 8ο% των υπηρεσιών κοινωνικής ωφελείας και οργανισμών κρατικής περιουσίας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.
-Να αυξήσει το ΦΠΑ τουλάχιστο κατά 30% παντού.
-Να αυξήσει τους φόρους παντού κατά 20%.

Ο Χερ Σόιμπλε ζήτησε υποκριτικά από τον βούλγαρο πρωθυπουργό να δηλώσει «εμείς τα κάναμε όλα αυτά, οι Έλληνας για δεν τα κάνουν;» γνωρίζοντας (τόσο ο Βούλγαρος όσο και ο Πρώσος υπουργός) ότι το επίπεδο διαβίωσης στη Βουλγαρία είναι κατά 70% κατώτερο από το ελληνικό! Το οποίο (ελληνικό) επίπεδο διαβίωσης είναι ίσο με το γαλλικό, αν θέλετε να μάθετε.

Σημειωτέον ότι υπεύθυνες για τον ελληνικό Χρέος είναι οι κυβερνήσεις της ελληνικής Δεξιάς και του Κέντρου, οι επιστήθιοι πολιτικοί φίλοι του «Γιούρογκρουπ», ένα χρέος που η κυβέρνηση της Αριστεράς δέχτηκε να το εξοφλήσει. Αλλά μοιρασμένο σε πολλά χρόνια, για να αποφύγει να βυθίσει τη χώρα σε μια δολοφονική λιτότητα. Υπενθυμίζουμε στους σπεσιαλίστες μας ότι η Ανεργία στην Ελλάδα είναι επισήμως 25% (ανεπισήμως 30%) και ο αριθμός των αυτοκτονιών λόγω ανέχειας κοντεύει να φτάσει τις 1.500 το χρόνο.

ΥΓ. 2

Ο γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί, Βραβείο Νόμπελ. γράφει στο περιοδικό Les Echos σχετικά με το ελληνικό Χρέος: Είχαμε πολύ χειρότερες κρίσεις στο παρελθόν. Το 1945, το Χρέος της Γαλλίας και της Γερμανίας έφτασε στο 200% του ΑΕΠ! Νομίζετε ότι το εξόφλησαν με το πλεόνασμα; Όχι βέβαια! Αλλιώς θα ήμασταν ακόμα εκεί. Υπήρξε και αναδιάρθρωση και κούρεμα. Αλλά, αναφορικά με την Ελλάδα, υπάρχει μια ιστορική αμνησία στους Ευρωπαίους κυρίως στους Γερμανούς. Πράγμα λίαν ενοχλητικό για μια χώρα (την Ελλάδα) για την οποία η ιστορική μνήμη είναι πολύ σημαντική. Επιμένω σ’ αυτό το σημείο. Η ιστορική αμνησία μας κοστίζει πολύ ακριβά.

ΥΓ. 3

Και ιδού τι έγραψε στο τουίτερ, στις 31 Μαρτίου του 2015, ο μέγας Γάλλος φιλόσοφος Εντγκάρ Μορέν, απευθυνόμενος στους Ευροκράτες: Θα το αντιληφθείτε αργότερα, «κατόπιν εορτής», πως η εγκατάλειψη της Ελλάδας, θα είναι εξίσου σοβαρή με την εγκατάλειψη της Ισπανικής Δημοκρατίας.

ΥΓ. 4

Δυο λόγια για την ιστορική αμνησία. Από το 1941 μέχρι το 1944, η Γερμανία (να μη λέμε συνέχεια «οι ναζί» μην τυχόν και τους θίξουμε) είχε κατάσχει το 60% των αγροτικών προϊόντων της Ελλάδας. Για να ταΐσει τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, να τροφοδοτήσει το εκστρατευτικό σώμα του Ρόμελ στη Βόρεια Αφρική και να αποστείλει μια ποσότητα ακόμα και στα μπακάλικα της Γερμανίας. Υπολογίζεται σε 3 τρισεκατομμύρια Ευρώ αυτή η τετραετής αιμορραγία (το κόστος των προϊόντων και μόνο, για να είμαστε πιο ακριβείς). Προσθέτουμε και το τραγικό αποτέλεσμά της που ήταν ο Λιμός. Ο γενικευμένος λιμός σε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα στις πόλεις. Ο αριθμός των νεκρών είναι γνωστός. 600.000 (νεκροί αποκλειστικά από την λιμοκτονία). Το 2001, δύο Εβραίοι που γλίτωσαν την εκατόμβη και ζούσαν στις Ενωμένες Πολιτείες (ο Κουρτ Τζούλιους Γκόλντστάϊν, ετών 87 και ο Πήτερ Τζίνγκολντ, ετών 85) ζήτησαν 40 δισεκατομμύρια δολάρια ο καθένας, αποζημίωση για την χρησιμοποίησή τους ως σκλάβους στα εργοστάσια χάλυβος CSSC της Σιλεσίας, ιδιοκτησίας του γνωστού ναζί Φριτς Τύσεν και του γνωστού τεξανού Πρέσκοτ Μπους (πατέρα του Τζορτζ του Πρεσβύτερου). Δεν βρίσκετε φυσικό, Κύριε Ντέμετζ, η οικογένεια του κάθε Έλληνα νεκρού από πείνα που προκλήθηκε εσκεμμένα από τους Πρώσους προγόνους του κ. Σόιμπλε, να απαιτήσει ένα ποσό ανάλογο με αυτό των δύο Ισραηλιτών, δηλαδή -συνολικά από τις 600.000 οικογένειες- το ποσό των 2.400.000.000.000.000 Ευρώ; Και θα πρέπει φυσικά να προσθέσουμε στα παραπάνω το κατοχικό Γερμανικό Δάνειο των 11 Δισεκατομμυρίων Ευρώ του οποίου δανειστής ήταν η Ελλάδα! Σας αφήνω να κάνετε τις προσθέσεις.

ΥΓ. 5
Οι γάλλοι σπεσιαλίστες της ευρωπαϊκής πολιτικής γνωρίζουν άραγε ότι ο κ. Σόιμπλε δεν τα κατάφερε να εκλεγεί πρόεδρος της Γερμανίας κάποτε γιατί, όταν προέδρευε το κόμμα του είχε μπλεχτεί στο διάσημο σκάνδαλο της αγοροπωλησίας όπλων; Και πως, όταν ήταν υπουργός εσωτερικών (άρα και της αστυνομίας) είχε προτείνει στο Κοινοβούλιο να εγκρίνει νόμο που να επιτρέπει στις κρατικές υπηρεσίες να προβαίνουν σε προληπτικές δολοφονίες ατόμων υπόπτων τρομοκρατών; Και ότι το άτομο που διέπραξε την απόπειρα δολοφονίας του, με τα δυσάρεστα αποτελέσματα, αφέθηκε μυστηριωδώς ελεύθερο ύστερα από ένα σύντομο χρονικό διάστημα, με κάποια ιατρική αιτιολογία;

ΥΓ.6
Η απάντησή μου αυτή στο άρθρο του Express είναι αποτέλεσμα της δυσπιστίας που προκαλεί η αναίδεια που χαρακτηρίζει τα διάφορα σχόλια που ακούμε τους τελευταίους δύο μήνες από διάφορους Ευροκράτες και οικονομικούς παράγοντες όπως η Λαγκάρτ που δηλώνει «επιτέλους πήρα τα χρήματά μου από τους Έλληνες» (μόλις η Ελλάδα έσπευσε να πληρώσει το πρόσφατο χρέος της προς το ΔΝΤ). Αλλά και αναιδή σχόλια από τα μέλη του Γιούρογκρουπ ιδιαίτερα, προεξάρχοντος του δονκιχωτικού Σόιμπλε. Η εντύπωση που αφήνουν είναι ότι σκόπιμα κα συνέχεια επιτίθενται στη Ελλάδα (στην ουσία, στη νέα ελληνική κυβέρνηση της Αριστεράς) για να δημιουργήσουν το κλίμα που χρειάζονται πριν διώξουν την Ελλάδα (και μαζί της την Ευρωπαϊκή Αριστερά) από την Ένωση του Ευρώ, σαν πρώτο βήμα, από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε δεύτερο βήμα.